Q 



9 



mum maritimum, Silaus pratensis, Seseli Hippomarathrumj 

 S. annuum^ Anthriscus viilgariSj Biipleurum longifoUum, falca- 

 tum, tenuissimum, en Pleur ospermum austriacum. 



Niet alle europeesche Umbelliferen zijn echter op hunne 

 geslachtsverhoudingen onderzocht ; voor zoover mijne eigene 

 v^aarnemingen reiken zullen dan ook in die lijst waarschijn- 

 lijk nog moeten worden opgenomen: E^yngium maritimum, 

 Beriila angustofiUa Gonium maculatum en Helosciadium 

 nodiflorum, althans in de door mij onderzochte streken 

 komen van deze soorten geen andere dan hermaphrodiete 

 vormen voor. 



Er is reden om te veronderstellen, dat ook van enkele 

 dezer nog wel andro-monoecische vormen zullen gevonden 

 worden, wanneer ze voor een grooter deel van hun ver- 

 breidingsgebied zullen worden onderzocht, vooral omdat geble- 

 ken is, dat de verschillende vormen waaronder Umbelliferen 

 zich kunnen voordoen, vaak over zeer verschillende en ver 

 van elkander verwijderde streken kunnen verspreid zijn, 

 zoodat al mogen ook de genoemde soorten in een deel van 

 Europa tot nog toe alleen bekend zijn als hermaphrodiete 

 planten, daarmee de mogelijkheid, dat zij zich elders onder 

 andere vormen voordoen geenszins is uitgesloten. 



Van Sium latifolium bijv. vindt men in een groot deel 

 van Midden-Europa niet anders dan den andro-monoecischen 

 vorm en tot nog toe alleen in de omstreken van Halle a. S., 

 daarnevens, blijkbaar slechts in weinige exemplaren, den 

 mannelijken vorm. Alleen van ons land is de tweeslachtige 

 vorm bekend. 



Van PimpineUa magna vond men de tweeslachtige plant 

 alleen in Zuid-Tirol en Italië; de andro-monoecische daaren- 

 tegen in geheel Midden-Europa, terwijl in Zuid-Tirol en 

 Italië dezelfde plant nog optreedt met vrouwelijke en on- 

 geslachtlijke bloemen. 



Van Oenanthe flstulosa wordt de andro-monoecische plant 



