44 



ten door den functioneelen achteruitgang der meeldraden. 

 Feitelijk zijn het gecastreerde andro-monoecischen en om 

 die reden wi] ik dan ook voorstellen ze anandro-monoecische 

 planten te noemen. 



Ook die vrouwelijke planten onderscheiden zich door een 

 groeten vormenrijkdom. De functioneele achteruitgang der 

 meeldraden toch kan zich bij de verschillende individuen 

 op de meest verschillende wijze openbaren; tusschen zoo- 

 danige planten waarbij de meeldraden volkomen ontwikkeld 

 stuifmeel bevatten, alleen maar gesloten blijven en zulke 

 waarbij niet alleen geen enkele stuifmeelkorrel meer ge- 

 vormd wordt, doch waarbij de gansche meeldraad — helm- 

 draad, helmbindsel en helmhokjes — bloembladachtig gewor- 

 den is, vindt men alle mogelijke overgangen en tusschen- 

 vormen, die men in dezelfde streek vaak naast elkander kan 

 aantreffen; alle overgangen dus van schijnbaar normale 

 tweeslachtige planten, in planten met dubbele bloemen. 



Uit dit kort overzicht van hetgeen tegenwoordig bekend 

 is omtrent de geslachtsverhoudingen der Umbelliferen blijkt 

 wel voldoende, dat bij biolologische beschouwingen over deze 

 planten een aantal belangrijke vragen op den voorgrond 

 treden, die tot een nader onderzoek uitlokken. 



Een jarenlange studie der cleistogame planten, eerst op 

 Java en later hier te lande, had mij punten van overeen- 

 komst doen kennen tusschen deze laatste en de één- en 

 tweehuizige planten. In de wijze van optreden der één- 

 slachtige bloemen tusschen de hermaphrodiete en van ge- 

 sloten bloemen tusschen de chasmogame of normaal geopende 

 bloemen der cleistogame planten viel een overeenstemming 

 waartenemen, die tot een nader onderzoek der monoecische 

 planten uitlokte en ik meende geen plantengroep in studie 

 te kunnen nemen, die meer uitzicht bood op eene verrui- 

 ming onzer inzichten omtrent alle deze van gewone her- 



