64 



de gelegenheid op te merken, dat de beide antagonistische 

 kenmerken blijkbaar om den voorrang strijden, bij welken 

 strijd nu eens het eene, dan weder het andere veld wint. 



Maar wanneer wij van een zeer vormen rijke soort eene 

 zoo goed als complete reeks van andro-monoecische vormen 

 met elkander vergelijken, dan valt het ons op, dat er tus- 

 schen deze en de tot nu toe bekende tusschenrassen, dit be- 

 langrijke verschil bestaat, dat terwijl bij de andere tusschen- 

 rassen het oorspronkelijke soortskenmerk toch wel altijd 

 meer op den voorgrond treedt dan het raskenmerk, hier 

 zeer vaak het omgekeerde valt waar te nemen. 



Wij hebben zooeven planten leeren kennen als Myrrhis 

 odorata, Meiim athamanticum of vormen van Pastinaca 

 sativa^ Heracleum Sphondylium en Daucus Garota, waar het 

 soortskenmerk geheel door het raskenmerk op den achter- 

 grond was gedrongen en dit geeft aanleiding tot de vraag 

 of de andro-monoecische Umbelliferen, beschouwd als door 

 mutatie ontstane rassen, met de andere tusschenrassen op 

 gelijke lijn te stellen zijn. 



Men weet uit de Mutatie-theorie, dat de wisselwerking 

 tusschen twee antagonistische eigenschappen zich op meer 

 dan eene wijze kan openbaren, en dat een door mutatie 

 ontstaan kenmerk J^ij verschillende plantensoorten nu eens 

 in meerdere, dan weer in mindere mate erflijk kan zijn, 

 waardoor rassen ontstaan van verschillenden aard. 



Een ras waarbij de anomalie slechts betrekkelijk weinig 

 te voorschijn treedt, veel minder dan de normale eigen- 

 schap, en dus slechts in geringe mate erflijk is, heeft de 

 Vries den naam van halfras gegeven en het abnormale 

 kenmerk semilatent genoemd. Dat zich echter onder deze 

 halfrassen belangrijke verschillen kunnen voordoen in de 

 mate waarin het kenmerk semi-latent is, is bij het statis- 

 tisch onderzoek der halfrassen bijv. van Trifolium incarna- 

 turn quadrifolium en Trifolium pratense quinquefolium dui- 

 delijk gebleken. 



