71 



deeltelijk en die van den tweeden rang uitsluitend uit 

 mannelijke bloemen bestaan. Ook S c h u 1 z heeft diezelfde op- 

 merking gemaakt bij Torilis Anthriscus en Pimpinella saxi- 

 fraga en persoonlijk heb ik de juistheid daarvan herhaalde- 

 lijk bevestigd gevonden bij Pimpinella magna, AegopocUum 

 Podagraria, Aethusa Cynapium, Astrantia major e. a. 



Onderzoekt men nu ten slotte de getallenverhouding der 

 beide bloem vormen in de schermen van zoodanige soorten, 

 die in een groot aantal gevonden worden op gronden van 

 verschillende samenstelling en vruchtbaarheid, dan leert het 

 onderzoek aanstonds, dat het aantal tweeslachtige bloemen 

 op eene vruchtbare standplaats belangrijk grooter is dan op 

 een minder vruchtbare standplaats. Anthriscus silvestris en 

 Ghaerophyllum temulum zijn planten, die bij ons te lande 

 zeer algemeen zijn zoowel op zandgronden, (aan den rand 

 der duinen) als op vruchtbare kleigronden. Beide planten 

 laten zich 't beste beoordeelen naar de samenstelling der 

 schermen der tweede orde. 



Van Anthriscus silvestris is de gemiddelde samenstelling: 



op zandgrond op kleigrond 

 van de 6 buitenste schermpjes 4-5^ -|- ll-13cf 7-10^ + 3-4(5^ 

 van de 7 binnenste schermpjes 2-4^+ 8-llcf 6-7§^ 4- 4-7(5^ 



En van Ghaerophyllum temulum: 



van de buitenste schermpjes 15^ -f lOc? + Ig 20^^ + 7^ + 1§ 



terwijl de 2 a 3 binnenste schermpjes bij de planten op 

 zandgrond geheel mannelijk zijn. 



Uit het hier meegedeelde blijkt derhalve, dat de andro- 

 monoecische Umbelliferen in de vrije natuur het karakter 

 dragen van tusschenrassen^ en wel van tusschenrassen, waarbij 

 het soorts-kenmerk^ de tweeslachtige bloem, in een semila- 

 tenten toestand verkeert. 



Door dit aan te nemen wordt het duidelijk waarom de 



