97 



Polygonum. 



Volgens den Prodromus Ed. II komt van de afdeeling 

 Avicularia M e i s s n. nog maar alleen Polygonum aviculare L. 

 in ons land voor, en zijn de oudere opgaven van andere 

 planten uit deze groep nog niet bevestigd. Dumortier 

 n.1. maakte (Buil. Soc. Bot. de Belg. VII p. 834) voor ons 

 land melding van Pol. arenarium W. K. en Pol. mariti- 

 mum L. (= P. litorale Lk.), en v. d. Bosch schreef in 

 Prodr. Ed. I p. 237, dat Pol Bellardi. All. waarschijnlijk 

 inlandsch was. Tot heden weten wij niet, wat Dumortier 

 bedoeld heeft met Pol. arenarium W. K., en in welke landen 

 deze plant zou moeten voorkomen. Wat Pol. maritimuyn 

 L. betreft, deze plant is eigen aan de kusten van de Mid- 

 dellandsche Zee, en schijnt als adventiefplant niet op te 

 treden, wat haar voorkomen hier nog meer twijfelachtig 

 maakt, maar Pol. Bellardi All., die in Duitschland reeds 

 meermalen als pothoofdplant werd waargenomen, is ook in 

 ons land eenmaal ingesleept. In Juli 1900 verzamelden 

 wij een ex. op den Kolenaschweg door de buitenplaats 

 Rozenburg, dat wij als P. aviculare beschouwden, en eerst 

 later als P. Bellardi herkenden. 



Het verschil zit voornamelijk in de vrucht: deze is bij 

 Pol aviculare dof en gestippeld, bijna gestreept; bij P. Bel- 

 lardi daarentegen iets glanzend en zeer fijn gestippeld, en 

 veel grooter. Wanneer de vruchten van P. Bellardi nog door 

 de perigoonbladen omsloten zijn, gelijken zij wel wat op die 

 van P. Hydropiper. 



Een tweede verschilpunt is, dat P. Bellardi All. lange 

 aren heeft, waarvan de kransen ver uiteenstaan. Bovendien 

 zijn de bovenste blaadjes der aren onontwikkeld, zoodat 

 deze bladloos schijnen. 



Eigenaardig is nog, dat bij ons ex. de onderste bladeren 

 der aren afvielen, zoodat aan het gedroogde ex. bijna geen 



Nedcrl. Kniidk." Archief. 1906. 7 



