105 



compositen- vrucht doen denken, vooral aan het geslacht 

 Pectis. 



Spreker geeft een kort geschiedkundig overzicht van de 

 schimmel. In het herbarium Miquel komt een plant voor, 

 in Suriname verzameld^ welke gelijkt op het door Pu 11 e 

 verzamelde; hoogstwaarschijnlijk is dit het eerste exemplaar, 

 dat tot beschrijving van den fungus heeft gediend. In den 

 loop der tijden droeg deze den naam Geminella, ofschoon 

 deze later door andere werd vervangen. Leveillé beschreef 

 in 1843 in de Annales des Sciences naturelles voor het eerst 

 de eigenaardige sporen, naar aanleiding eener plant uit het 

 herbarium te Parijs, afkomstig van San Domingo. Waar- 

 schijnlijk heeft hij de levende plant niet gezien en spreker 

 verwondert zich daarom over de nadere beschrijving. Le- 

 veillé noemt de schimmel Puccinia incassarata en meent met 

 teleuto- sporen te doen te hebben, vermoedelijk wegens het 

 voorkomen van een stoeltje, dat door Spreker echter nimmer 

 is gezien. In 1847 beschreef Tulasne in hetzelfde tijdschrift 

 de schimmel als Ustilago ? Cissij doch deze meende te doen te 

 hebben met vruchtbeginsels, die met sporen opgevuld waren, 

 ofschoon die meening later gewijzigd werd. De naam Geminella 

 werd door Schröter in 1870 gegeven aan een schimmel, 

 parasiteerende in een Veronicasoort ; hij noemde haar G. 

 exotica: in 1876 beschreef hij in iIeJw;/^fa de schimmel voor- 

 komende in een braziliaansche soort. Cornu bestreed in 1883 

 in de Ann. d. Sc. Nat. de meening als zoude men met 

 vruchtbeginsels te doen hebben en zag de aangetaste planten- 

 deelen aan voor bladstelen. Hij onderzocht planten o. a. uit 

 Fransch Guyana en Perzie en vond reeds dezelfde afwijkingen, 

 die thans uit St. Eustatius en Suriname afkomstig zijn. Sac- 

 cardo geeft in zijn Syllogus den schimmel met den naam 

 van Schröteria de Toni aan, zonder er verder iets nieuws 

 van te vertellen, terwijl de plant zou voorkomen op Cissus 

 cissioides en Spondylantha aphylla Presl. Schröter citeert 

 P e n z ig. Volgens latere beschrijvingen in Malpighia van 1891 



