108 



rium gebruikt het stadium, waarbij het stengeltje 1 m.M. 

 lang was. Onder een laag van 2 c.M. water kiemde 77 7o> 

 bij 14 C.M. 80 7o) een verschil dat ligt binnen de fouten 

 der praktijk. Dus het water had geen vermindering in kie- 

 ming teweeg gebracht; wel op het voortbrengen van het 

 worteltje, want bij 14 c.M. water vormden slechts 29% 

 dit orgaan. In uitgekookt water van 15 c.M. dikte kiemden 

 75 7„ stengeltjes, daarvan maar 10 7o> ^ie ook een worteltje 

 voortbrachten. De lucht heeft derhalve geen invloed op het 

 aantal kiemende zaden. 



Spreker heeft voorts vergeleken de kieming van rijstkorrels 

 in den kiemtoestel met en zonder zoutoplossing. Een deel 

 van het zout wordt echter door het filtreerpapier gedeeltelijk 

 geabsorbeerd, zooals voor een paar jaar enkele Amerikaansche 

 geleerden hebben aangetoond bijv. hoe de giftigheid van 

 zoutoplossingen wordt verminderd door bijvoeging van 

 kwartsmeel, ofschoon die werking niet op alle zouten even 

 sterk plaats vond. De vraag in hoeverre bij zijne proeven 

 het filtreerpapier hinderend werkte op de giftigheid der ge- 

 bruikte zoutoplossingen werd onderzocht door op een glasreep 

 1 of meerdere fiUreerpapiertjes te bevestigen. Zijn eerste 

 proef geschiedde met KNO3 180 is., in navolging van Van 

 K ij s s e 1 b e r g e n bij v. 



180 is. 1 laag 3 lagen 6 lagen waren 

 KNOa 81.8 7o 87.1 7o 88. - 7o kiembare 

 zaden. Deze proeven werden genomen in een Thermostaat 

 bij 28 7o5 maar ook in een warme kas, waar de temperatuur 

 lager was. Spreker heeft echter een formule gevonden om 

 de proeven onafhankelijk van de temperatuur te maken; 

 aldus vindt hij de giftigheid achtereenvolgens bij 1, 3 en 6 

 lagen, 14.5, 9 en 8. Bij eene herhaling met NaOl werd bij 

 1 en 3 lagen gevonden 34.1 en 9.6. 



Spreker heeft getracht het filtreerpapier zoodanig te maken 

 dat geen zouten meer geabsorbeerd zouden worden, door 

 bijv. eerst met een zoutoplossing te verzadigen. De stijging 



