98 



Eene Vereeniging als de onze kan op twee verschillende 

 wijzen nuttig werk leveren. 



1°. Door de werkzaamheid van leden individueel, die ge- 

 bruik maken van de hulpmiddelen der Vereeniging — deze 

 werkzaamheden zijn onafhankelijk van de inrichting der 

 Statuten, althans voor zooverre dit punt betreft. 



2°. Door het aan 't Bestuur of aan door de leden benoemde 

 commissies opdragen van bepaalde werkzaamheden — het 

 resultaat is vooral afhankelijk van de persoonlijke eigen- 

 schappen van de leden van het bestuur of der commissie, 

 maar verder van de mate van vrijheid van beweging, die 

 de vereeniging aan die door haar benoemde personen of 

 lichamen laat ; immers, hoe meer men daaraan zelfstandigheid 

 ontneemt, hoe langzamer en trager zij de zaken moeten 

 afdoen en hoe meer de lust en toewijding verflauwen. En 

 dit is vooral het geval, wanneer men ze afhankelijk maakt 

 van ledenvergaderingen, waardoor een toestand van de 

 allergrootste onzekerheid geschapen wordt! Maar er is nog 

 meer tegen deze almacht der ledenvergaderingen te zeggen : 

 zij geeft allicht aanleiding tot het overheerschen van die 

 personen, die het best de kunst verstaan de leden om den 

 tuin te leiden. Schijnbaar wordt door de almacht der ver- 

 gadering alle macht aan de leden geschonken — inderdaad 

 zal zij er alleen toe leiden, het verantwoordelijkheidsgevoel 

 bij bestuur en commissies te verminderen en het intrigeeren 

 te vermeerderen, zonder dat de leden er iets bij winnen. 



Reeds theoretisch beschouwd komt mij dus de invoering 

 van het beginsel der almacht van de ledenvergadering hoogst 

 verderfelijk voor en eene overweging van de gevolgen die 

 dit beginsel in eenige concrete gevallen zal kunnen hebben, 

 heeft mij in die overtuiging gesterkt. 



Ik meen dus, dat het belang van de Vereeniging eischt, 

 dat dit beginsel niet in de Statuten worde opgenomen, maar 

 dat evenals vroeger, de algemeene vergadering bij hare 



