109 



zigcle Statuten, zoodat deze dan ook na dien tijd zonder 

 beperkingen zijn bekrachtigd. 



Op de gedenkwaardige vergadering, waarop den 13 Oct. 

 1907 de Commissie tot herziening der Statuten als een 

 ontijdige geboorte het levenslicht aanschouwde, is voor mij 

 en zeker voor verreweg het meerendeel der leden tevens 

 een licht opgegaan, nl. dat de gespannen toestand niet het 

 gevolg was van verschil in meening over verschillende kwes- 

 ties, maar dat de onhoudbare toestand moest toegeschreven 

 worden aan persoonlijke grieven, die men tegenover een 

 der bestuursleden koesterde. Deze verbolgenheid tegenover 

 een der bestuursleden, waarover ik mij niet verder behoef 

 uit te laten, moet haar grond gevonden hebben in zaken 

 buiten de Vereeniging staande, maar openbaarde zich voor 

 de leden van het bestuur, voorzoover die nog niet van dien 

 toestand op de hoogte waren, in een a priori veroordeelen 

 van elk voorstel dat van dat bestuurslid kwam, ofschoon 

 van hem zelf door de tegenpartij getuigd werd, dat hij slechts 

 het goede wilde. Het is hier niet de plaats voor nabetrach- 

 tingen, maar het moet ieder duidelijk zijn dat men om die 

 reden nog geen Statutenwijziging noodzakelijk behoeft te 

 achten ; immers een ongewenscht persoon kan zelfs bij 

 modelstatuten zitting in een bestuur krijgen. 



Is m. i. Statuten-wijziging dus niet noodzakelijk, door 

 een onverwacht besluit is eene commissie In het leven ge- 

 roepen aan wie werd opgedragen „een wets-wijziging te 

 beproeven, waarbij de verhoudingen tusschen de besturen 

 der beide afdeelingen, die min of meer vijandig tegenover 

 elkander staan, nader geregeld worden" (zie notulen). Het 

 zij mij veroorloofd een paar aanhalingen uit de notulen der 

 wintervergadering van 7 Febr. 1904 te doen, waarop de 

 voorstellen tot reorganisatie besproken werden : „Prol. Went 

 meent dat het tijdschrift niet op den steun der biologen 

 zal kunnen rekenen, tenzij de vereeniging gereorganiseerd 



