110 



wordt, en is met het bestuur van oordeel dat hun voorstel 

 de ook door hem gevreesde scheiding zal voorkomen." 



„Prof. Moll ziet eveneens in het bcstunrsvoorstel een 

 zeer gewaardeerde poging om de beide elementen onzer 

 Vereeniging samen te houden en meent dat de tegenstan- 

 ders van het voorstel ten onrechte meenen dat dit voorstel 

 scheiding zou beoogen. Zijns inziens is het integendeel het 

 eenige middel om scheiding te voorkomen." 



Thans schrijven wij nog 1908 en schijnt de meening 

 van Prof. Moll als lid der herzieningscommissie ten zeerste 

 gewijzigd. Immers wat thans wordt voorgesteld is een 

 totale wijziging in het bestaan der Vereeniging, waarbij 

 van de gelegenheid schijnt gebruik gemaakt te zijn om de 

 bestaansvoorwaarden der floristen onmogelijk te maken. 

 Dit zou te verdedigen zijn wanneer men de Statuten op- 

 maakte van een geheel nieuwe vereeniging ; dan zou men 

 zelfs floristen als onwaardig van het hdmaatschap kunnen 

 uitsluiten. Men heeft hier echter te doen met een vereeni- 

 ging, die reeds 63 jaar bestaat ; die van den beginne af 

 zuiver floristisch was, het tot 1904 ook gebleven is, niette- 

 genstaande zij ook niet floristische leden onder de hare telde 

 en aan welke vereeniging men slechts dit kon verwijten, 

 dat zij nog voor haar vijf en twintigjarig bestaan, toen zij 

 eigenlijk half ten doode was opgeschreven, dank zij den 

 bezielenden invloed van slechts enkele personen, ja ik zou 

 zeggen van Abeleven alleen, tot nieuw leven werd gewekt, 

 doch den naam kreeg van Nederlandsche Botanische Ver- 

 eeniging (1868). Aan dien naam heeft zij nooit ten volle 

 beantwoord, ofschoon het de eenige botanische vereeniging 

 in Nederland bleef. Als floristische vereeniging geraakte zij 

 weer tot bloei ; als zoodanig verwierf zij een kostbaar mate- 

 riaal als bewijsmiddel voor onze inlandsche flora, als zoo- 

 danig verwierf zij ook en wel van zuivere liefhebbers der 

 botanie, eenige zeer aanzienlijke legaten. In deze vereeni- 



