114 



aanzienlijk vermeerderd. Ik erken het feit dat door de vroe- 

 gere leden do meer v^etenschappelijk gevormde botanici, 

 dikwijls wegens totaal gemis aan floristische kennis, met 

 zekere minachting werden behandeld en daardoor uit de 

 Vereeniging geweerd; thans echter geloof ik de denkbeelden 

 wel zoozeer verruimd, dat appreciatie van beide partijen 

 mogelijk is. Toch zullen er zich onder de floristen wel altijd 

 personen blijven voordoen, die de andere groep te geleerd 

 vinden, terwijl onder de geleerden ook wel altijd personen 

 gevonden zullen worden, die den vertegenwoordigers van de 

 andere groep niet die waardeering zullen schenken, waarop 

 zij in alle bescheidenheid aanspraak kunnen maken. 



Het vereenigen van al deze leden in een enkele Vereeni- 

 ging is m.i. dan mogelijk, wanneer die Vereeniging uit twee 

 groepen blijft bestaan, tusschen welke groepen een bepaalde 

 band gelegd dient te worden, maar waarbij aan elk der 

 beide groepen toch de meest mogelijke vrijheid van bewe- 

 ging gelaten worde en waarbij aan de floristische groep, 

 onder welken naam men die dan ook wil aanduiden, onder 

 de voor de geheele vereeniging bindende bepalingen, onder 

 een eigen bestuur de vrije beschikking gelaten werd over 

 de thans verworven bezittingen, maar ook over die gelden 

 die meer in het bizonder geschonken zijn ter bevordering 

 van het floristische onderzoek. Slechts onder die voorwaar- 

 den zal elke reden tot botsing vermeden worden en zal 

 het mogelijk zijn dat de eenvoudigste florist in vrede en 

 vriendschap zal leven met den meest geleerden bioloog^ 

 beide als lid eener zelfde Nederlandsche Botanische Ver- 

 eeniging. 



Waar ik er aan twijfel, gezien de tegenwoordige verhou- 

 dingen in de Vereeniging, dat de hierboven ontwikkelde 

 denkbeelden algemeen gedeeld zullen worden, onthoud ik 

 mij van een nadere uitwerking dier plannen. 



Ofschoon ik derhalve het beginsel, waarop de ontwerp- 



