120 



begrijp ik niet! Waarvoor is het ding dan aangeschaft? 



Ten slotte nog iets over de Statuten en Reglementen in 

 het algemeen. Zij maken bij lezing den indruk van zeer 

 kunstig in elkaar gezet te zijn; een zekere periodiciteit 

 ontbreekt niet. 



Toch gaan beiden aan het euvel mank dat zij te veel 

 willen omschrijven. Hoe meer men in details afdaalt van 

 geringe waarde, hoe grooter het aantal wordt van andere 

 details van gelijke waarde, die niet omschreven zijn en hoe 

 talrijker derhalve de bronnen worden van onzekerheid. 



Men kan toch aannemen dat het bestuur eener Vereeni- 

 ging als de onze gevormd wordt door personen, die een 

 zeker verantwoordelijkheidsgevoel bezitten en voor wie men 

 niet alle denkbare gevallen behoeft te omschrijven. Bovendien 

 hoe meer gedetailleerd een reglement is, hoe spoediger het 

 zal blijken verouderd te zijn of ten minste niet meer te 

 passen in de tegenwoordige omstandigheden, en dan zoude 

 Satuten wijziging weer noodig zijn. Dit is een uiterst ver- 

 velend werk en de daaraan bestede tijd vrijwel verloren. 

 Eigenlijk dienen de Statuten als richtsnoer in algemeene 

 trekken voor den Voorzitter en andere waardigheidsbeklee- 

 ders; ieder die de soms twijfelachtige eer geniet van verschil- 

 lende Vereenigingen lid te zijn, heeft de diverse Statuten dier 

 Vereenigingen meestal zoo goed opgeborgen, dat hij ze op het 

 gewenschte oogenblik niet kan terugvinden. Mocht er der- 

 halve bij deze Statutenwijziging over principieele vragen 

 een besluit genomen worden, dan hoop ik dat de vereeni- 

 ging gedurende lange jaren voor nieuwe wijzigingen ge- 

 spaard blijve. 



Wat het Botanische Station te Weert aangaat, heb ik mij 

 tot den Heer Verstraeten gewend om nadere bizonder- 

 heden, nu de Heer Goethart zich genoodzaakt heeft gezien 



