j. GA.Y. — Duriœi lier asliuicum. 117 



vestitas siimmoperè miratus est. Muros eosdem ornabant Pha- 

 g;nalon tricephalum Cnss. et Saxifraga trifurcata Schrad. 



Circa Castro, i 5^ Maji, visa sunt Aspidium Filix-mas et di- 

 latatuin. iitnimqiie luxurians, 5-6 pédale, JFooda^ardia radi- 

 cans!, Smdax aspera, Laurua nohi/is, jarn arbor et montium 

 clivos infeiiorcs ohurnbrans, O.^yrls alba , Orobanches plures, 

 m GcUio Molln^ine , Picride hieracioide?, Vicia bidifnicà,cXc.., 

 parasiticœ, Menziesia Dabeoci, in lotâ €antabriâ , fprovinciâ 

 Santanderensi et Asliiriâ frequens, Phagnalon tricephalum, 

 Helichrysum Stœchas , Saxifraga hirsuta , Silène maritima vcir. 

 longifoliay Silène noctiirna et Çheiranihus incanus lu. (à me 

 non vis). Woodwardia imprimis miranda , Filix inler Europaeas 

 maxime australis, è Teneriffâ et Maderâ (i) in Liisitaniam et 

 Pithecusam, Italisc insulam, migrata, cujus verô extremiis termi- 

 nus, Boream versus, ad ipsas Vasconici sinus oras nunc re- 

 movendus. Nec ullibi posteà, aut in Cantabriâ aut in Asturiâ 

 Dnriaeo nostro occurrebat. Castro vero, provincise Santande- 

 rensis portu, egresso, montis proximè adjacentis radiées pe- 

 tenti, profutida abruptaque rupium scissura se offerebat, undè 

 subjecti oppidub aquaîductum alens defluebat rivulus. Ibi, ciim 



Coronae (hisp. la Contila) in horlis friictificant ; quibus etiam duplici ordlue consîtis, via ad 

 villam qiiamdam, eodem in agroi Coronensi, propè vicum Bergondo, loDga ornalur. Cilrm 

 quoqiie Limonium circà Burum (hisp. el Ferrai) eliamnùm fréquenter coiitur (ex ore ci. Ray- 

 niundi de la Sagra , qui rem, utpotè Calœcus el CoronaJ iiatus, optimè novil). Bun vero sub- 

 sislere videlur ulraque arbor, nec iiiter Calœcos iuteriores procurrere. Migrationis sallem ulte- 

 iioris neminem tesleni idonenm liabeo. Leucas tanien ferè loo prosiliens, Citnis Limonium, in 

 provincià Sanlanderensi, litloreque Cantabrico, plagâ Hispaniœ maxime boreali, iterùm occurril, 

 locis intermediis ullerioribusque prorsùs deflciens. Cujus pbienonieni causam , procui dubio 

 multiplicem, eruere non tentajjo. Hoc lanlùtn , ex Duriœi schedis, noiatum vole, quôd aes 

 maxime humidus, montesque ad Austrum proximè impendenles (ventornm auslralium flalur 

 cohibentcs), Ctiro, hic loci, imprimis favere videntnr, nec ea seorsùm aeris ioconuiive valet ra- 

 tio. Gegioni etenim vivere nequit arbor, ubi et aer siccissimus, et montes ad Austrum longiùs 

 remoli. Nec Santanderœ liospitatur, quamvis aer ibi humidus, quià moules proxinii leucatn 

 unam vel i ^ ab oppido distant. Sanlonœ verô et Casiri, snb dio vigct îeiiciter aJque fri:r!i- 

 ficat, mullo ubi luimore scalet aer, el nions, nnllâ planitie interjectâ, in ipsum mare prœceps 

 «lecurrit. Observationes propriè hygrometricas, nnllas quidem instituit Duriaeus, aeris tameu 

 plus minus sieci autbumidi diflereutiam, ex planlis mnmlihus Castri, Santonœ et Sanlandera; 

 creberritnislœlissimisque, Gegioni aiiiem rarioribus atque l)el)etatis, non malè conjicielial. 



(i) Calil'oiMJii' iliàm, et Pcriniir, cl Xrp.i'i;!' civis dicilnr! 



