j. GAT. — Duriœi lier asturicum. lag 



Thrincia hirta Roth, Valerianella Auricula p lasiocarpa Koch , 

 Cerastium glomeratum vnr. minutulum Des Moul. (Gradi jam 

 visum) et Clstus hirsutus Lam. (tiltrà versus Austrum non pro- 

 cedens) mentione snnt dignae. 



Die tertiâ, perpétue descensii , itinereque 2 \ lencarum, in 

 vallera ^rganza, Peredanâ multo demissiorem , venit. Montem 

 deindè, inter Arganzam et Carias, trajecit, ciijus vertice, 4 5 

 millia passuum ab oppivlo Cangas de Tineo distans, vicuius 

 panperrimus insidet , el Piielo. In adscensu montis (cui unins 

 horae pédestre iter sufficit ) , praeter Violam sjh>esirem Lam. , 

 nihil legit. Ipse autem viens stationem maxime singularem offert, 

 ubi stirpes, in Asturiâ inferiore nusquàm inventas, è zonis di- 

 versissimis convenere, quasi honoris causa exploratori Gallo 

 obviàm missae. A val le Canicensi venerunt Slnapis seiigera 

 ( sp. nov. ) , Cheiranthus linifolius Pers. et Spartium album 

 Desf. ; ab Alpium vicinarum regione montanâ et subalpinâ, 

 Genista leptoclada ( sp. nov. ) ; ab eorumdem jugis celsio- 

 ribus, Genista tridentata L, ; onines habita et florum prae- 

 stantiâ insignes, Duriaeo nùnc primùm visae! Tôt fanstis omini- 

 bus laetus exsuhavit viator noster , et è septentrionaU ad méri- 

 dionale montis latus transiens , quo praeceps in Narceiae] pro- 

 fnndam convallem via tendit , telix obibat. Descendenti ad lœ- 

 vam apparuere rupes, pétris malè firmatis periculosae , ferèque 

 inaccessae, à subjecto SMivXçi pefias de Santa- u4na dictae, qua- 

 rum inter saxa calcarea aprica plantae nonnullae rariores deUtes- 

 cunt et, nomine verè digna, Erica arborea abundat. Hastamen 

 praeteriens, in ahara diem curiosiùs investigandas réserva vit, 

 continuatoque itinere, imam Narceiae convallem attigit, undè 

 per Corz'ûf^ , vicum ob cœnobium pulcherrimum et opulentum, 

 nunc vero monachis vacuum, apud Astures notissimum , q» Julii 

 ad Cangas de Tineo (i), novarum indagationum stationem fu- 



(i) Narceise vallis oppidum Cangas de Tineo niillibi latine denominatum invenio, sed aliud 

 in A-Sturià orientali exstat oppidum Cangas de Onis nuacupatum, ubi anno 737 e \itâ discessit 

 Hispanorum regni conditor Pelagius, et ob l'icini Ausenai moutis speluucam de Covadonga 

 celebratissiaium. Latine dicitur Canica (Conf. Marian. Hist. Toleti, iSga. p. 3o5 et 3i4), quo 

 uomine ad designaudum Narceioe vallis municipium princeps, adJito aut praetermisso epitheto 

 Tineensi, in posterum utar. 



VI BoTAN. — Septembre. 3 



