I 3o j. G A. Y. — Duriœi iter asturicum. 



liiram, pervenit. Ibi duos integros menses commoratiis, om- 

 iiein regionem circumjectam sine intermissioiie j3eragravit, mes- 

 semque in inferiore AstiiriA inchoatam , nùnc deniiini uberii- 

 niam , féliciter explevit. 



VI. Vaj-lis Narc.ei^ sttprrior. 



Narceia , ad qiiam mine pervenimus, è celsissimo Alpium 

 aiistraliuni monte /?/V'o de Cancllas^ leucas a Grado circiter i8, 

 oritnr, primo rivnliis alpimis, mox torrens vadosiis , pedes 

 u4-3o latus, co\\qc\'\9> ISavicp^o ^ PifTuena ^ e\c. demùm fliiviohis 

 Naloni non impar, qiio ptoximè infrà Gradum excipitur. Per 

 vallem initio modice (ieclivem , plus minus apertam , \icis ho- 

 minibusqiie freqnentem , finit limpidissimiis. Ubi verô Con'a.f 

 vicjim^ jir.Tteriit, per faiices profundissimas ac maxime coarcta- 

 tas subito cogitur , intrà qnas magno aquarum strepitu , nn- 

 ilisque spumantibus, longo spatio , pronceps fertur. Ibi nec 

 hominibus nec semitae qualicumque locus. Quapropter è supe- 

 liore convalle venientibus, à via recta detlectendum est, et, ad 

 lipvam, per montes transversos, el Pueloy Tineo, etc., tramites 

 (piscrendi rhedis impervii. 



Singularis salmonum in bisce aquis frequentia. Tempore coi"- 

 tùs e mari Vasconico in Nalonem et indè in ultimam ferè Nar- 

 ceiam ascendunt (carne tùnc roseâ et optima, Salmones dicti ) 

 ilveo quamvis magis magisque coarctato, saxisquc et rupibus 

 demùm adeô impedito, ut neque spatium natantibus neque ipsa 

 aqua sufficere credideris. Tôt via- impedimenta audacter supe- 

 rant. Per exhaustum ferè amnem et saxorum angustias pmnis 

 contendunt , dorsis exstantibus prosiliunt, majora, sursùm per- 

 gentes , obstacula. quasi volantes , transultant , dùm aquâ amnis 

 iàm nimium frigidâ et torrentibus algidis cohibentur. Talem 

 aquff: temperiem paulo infrà pagum Venta de Rengos , leucas 3 

 ultra Canicam Tineensem , ferè 10 a Nalonis ostio , inve- 

 niunt. Quam ob causam frigidiores torrentis Nauiego aquas 

 uunquàm ingrediuntur. Ubi verô comraorantur , ibi , alvei 

 aquilegiis {^pozos vocant, b. e. puteos) ova sua deponunt,mox 

 cum anniculis (intrà ipsa aquilegia anno priore eiiatis), escam 



