ï. G\Y. — Duriœi iter asLuricum. »33 



tago lanceolata var. , Linaria Perezll ( spec. nova , ad Penaflo- 

 vx, rnpes jam observata ) , Erica arborea L. (io-12-pedalis et 

 Antennarià ericophilây fungillo parasilico fi) vestita), Dian- 

 ihus n" 377 (2) et Silène hirsuliss'una Otth. in DC. Prodr. (5) 



Menlione proprià dignus CJieininthus linifolias Pers. , per 

 lolum fcrè annnm florens stirps , floribus violaceis odoratis- 

 que décora, in hortis olim culta, qiiOcid patriam gernianam h»i- 

 cnsqiic valdè dnbia, niinc verù certain civitatem nacla, utpote 

 ad vias, quas maxime exornat , circa Canicam frequentissima. 

 Ex inleriore Asturiâ venienti, ad vicnin el Puclo priniùm occui- 

 rit , undè per subjectam convallem se spargit. Aiigustissimis ta- 

 men limitibus circumscribitur, nec post Canicam, in Narceiae 



(i) Qui Linkio in Juresso Lusilauiœ iuuoiituit (Conter Willtl. Spec. vi. ji. 1 18}, nec ullam 

 hiiciisque aliam Florani, quam qiiidem uoverim, intiavit. Noslraî lamen Galliae civem esse fun- 

 iji^luni islum docent Er'icœ arboreœ niorbidi ranuisculi, in Calloprovinciaî niouticulo Esteicl, 

 t;aiinas inter et Foruoi Julii, anuo 1811 à b. Ludovico Thomas lecli, et inecum olini ab ipso 

 *'omniunicati. 



(2) Nequit esse Z).yy«ff^ie/« Linn. Maiit. ait. p. 240, cui, ex descriplione Linnajanà, caulcs 

 alleiaalim dense ramosi, folia caulina basi connato-vaginautia , conieita, vaginis tegenlia ra- 

 mulos, omnia linearia, planiuscula, calycis squamœ lanceolat;e, caljce paulô breviores, elc. A 

 D. puiigente Duby Kot. Gall. (è niouticulo la Clayc), non Linna.*], ob eaules annotinos candi- 

 culo ciasso, proisiisquc liguoso alque elongato al'llxos, supcrnè non laro dichotoniè 2-4.floios, 

 folia diraidio breviora, viridia, non giaucescentia, squauias calycinas breviores, obtusas, niuli- 

 cas, nec longiusculè mucronatas, tubum deuique calyciunni cylindraceum, infeiuè non subven- 

 tiicosum, dentesque obtusos, non acuminatos, etc. non minus abiudit. Dianlhum liiriuw "Viil. 

 habilu non malè rei'eit, à quo tamen noiis jam enumeialis(pia'ter lubmn calyrinum in utiàqutj 

 slirpe cylindraceum), et t'oliis mullù tenuioribus, el floribus {\\\n uiio pluies) longiuscule ptd'i- 

 cellalis laxisque, nunquàm in fasciculuai 2-3 florum approximalis, disriuttissiuuis. Species aUas 

 quibuscum apte comparari, vet quibus commode adjungi nostra queat, omuinô non novi. Noslia 

 igilui'ipro novàsumi pojse videlur, quam tamea ex uno suppetente sjjecimine non uisi invitus 

 generi iniricatissimo addideiim. 



(3) Cujus synonymasunt S. liirsuta Lag. in Anal, de Ciene. nat., non l'oir. Voy-, necBiv, 

 iWnV. (qua; S.\helUdifolia Juss. et Jacq.) et forte S. sahuletorum Link. (ex ipso auctore in 

 Euum. ait. i. p. 426). Species per Bajticam, Mauritauiam et Baibariam diffusa, subiiniplex ant 

 e basi ramosissima, plus minus hirsuta, pilis eliam plus minus patentibus, pefalorum et thc- 

 capliori lougiludiueadraodùni vaiians. Nostra forma, èseminibus Asturicis iu liort. Luxemburg. 

 educala, ramosissima est,' ramis patentibus, dichotomis, pilis omnium parlium copiosis, ferè 

 adpressis, thecaphoro longissimo, pelalis magnis (4-lin. longis), cuneatis, bifidis, utriuquesplen_ 

 didc rubris, per totam ferè diem ac noctem vigilanlibus, non nisi meridiano et postmeridiano 

 lempore, cœlo sereuo, aUquantulùni involulis. Ab liâc, slaturà altiore, floribus rainoribus el in- 

 tcrnodio florali brevioribus , pelalis carneis, etc. diffère, et |)ropriam speciem .sislere vi- 

 detur S.lax'ifloraV>\vi\..^ quam lameu ego non, uisi ex aucloiisdescriplione (l'I. Lu;-if. 11. p. 

 188-), no\i. 



