j. GAY. — Duriœi iter asturicum. iZj 



stratum y Campanula Lœflingii, Spartium album, Ornitho- 

 pus roseus, Lupinus varius , Silène hirsutissima et Cheiranthus 

 linifoUus, Aliae 4 ^x Ibericâ peninsulâ in Europam magis orien- 

 talem migrant, ubi verô Maris medii craterem non deserunt , 

 Rumex bucepkalophorus, Erica arborea (c[ux tamen in ultimi la- 

 cûs Larii littore, ad radiées Alpium Rhaeticarum , coloniam 

 eductam habet ) , Phagnalon saxatile et Thapsia vlllosa. Reli- 

 quae omnes aut per universam Galliam sparguntur, aut a finibus 

 nieridionalibus, versus septentrionem, plus minus longé excur- 

 runt, Tolpis umbellata usque ad Tolosam, Galactites tomen- 

 tosa usque ad Burdigalam, Osyris alba usque ad Aquas Gra- 

 tianas Sabaudiae , Adenocarpus complicatus a usque ad Richel- 

 a?um in Pictaviâ superiore et Aussonam in Burgundiâ, Cheno- 

 podium ambrosioides usque ad Nannetes, Grammitis leptophyl- 

 la usque ad Brestum et Leonam, Echium plantagineum ( me 

 observante) usque ad Caesaream insulam. Uudè liquet pauciori- 

 bus australibus, longe pluribus Europœ médise stirpibus favere, 

 Bec calidum dici posse clima Canicense, quod confirmant et Zea 

 ultra oppidum non progressa et uvae Septembre ineunte prorsùs 

 immaturœ. Quin et cœlum minus temperatum niraiùraque fri- 

 gidum, in litteris Canicse datis, plus semel conquestus est Du- 

 riaeus. Aerem quoque valdè humidum et plantis exsiccandis 

 maxime contrarium scripsit, cujus causa non in pluviis justo 

 crebrioribus , sed prociil dubio in lororum angustiis non satis 

 ventilatis multôque ante solis occasum umbratis , et in nebulis 

 ex alpinâ regione fréquenter delapsis quœrenda est. 



( Continuabitur. ) 



