j. GAY. — Duriœi îter asturicum. 345 



phœiica Près! , qiiippe quœ inter 783 et 1 183 hexap. , supra oni- 

 nes arbores, sec! em suam collocavit(Philippi, inLinn.VII.p.'^ôa). 



Has igitur fruticum zonas exhibet alpina Naviegi regio. Seor- 

 sim vero enumerandse , qiias hùc illùc disseminalas, iiec grega- 

 tim degentes , ligneas eadem regio stirpes offert , nec cum regio- 

 nibiis proximè subjectis participât, Vaccinium nempe Ajlyrti//us 

 L. , in humidis utriusque montis, regione alpinâ inferiore, non 

 rariim,imo in monùs pico de ^ ruas )-egionem alpinam superio- 

 rem excurrens; Vaccinium uUginosum L., in monih pico de 

 Arvas ^ regione alpinâ superiore , loco singulo , nec alibi occiir- 

 rens ; Erica denique Tetralix L., quam, sollicité ([naesitam, in 

 Naviegi clivo nuUibi, nisi in palndibus ( Astnrica namque T'e- 

 tralix semper paiudosa ) circa et proximè infra lacum jam dic- 

 tum , invenit Duriaeus. 



È regione subalpinâ in alpinam inferiorem procedit Sorbus 

 Aucuparia y ubi tamen rarissima est , nec unquàm arborescit. 



Montera pico de Ariens scandit quoque , hùc et illùc, ab imis 

 montium radicibiis profecta, Quercus Toza, cujus supremae 

 arbores, humiles, maximèque retortae , in clivo montis boreali, 

 loco a lacii ( clivum orientalem occupante ) saîis remoto , sed 

 ejusdem forte altitudinis et ferè inaccesso, consederunt. Eô 

 usque processisse arbores (solae quœ regionem alpinam intrârunt) 

 non mirum, qiuim Ericain australem et Genistaintridentatam, 

 stirpes, ut vuigô saltem credebatur, frigoris multo minus pa- 

 tientes, accolas habent, 



Regionis alpinae plantas herbaceas nunc tractaturus, ordine 

 topographico rem iterùm adgredior. Ordior à viculo Leitariegos, 

 undè ad montera orientalem primùm, deindè ad montera multô 

 altiorem d itioremq ne jd/co de Aruas transibo. Quo itinere loca 

 difficiliora vicissim subeunda erunt. Ubi enim montium clivi , 

 minus abrupti, ovibus et vaccis patent, ibi omnis herba assidue 

 depasta atque derasa est, nec plantis liberiùs explicandis ullum, 

 nisi locis praecipitibus aut paludosis, refugium relinquitur. 



Prata mûris cincta, inter Brahas de Arriba ot Leitariegos 

 multa pinguiaque adesse jam dixi. Proceduntpaulô ultra Leita- 

 riegos y summisque laetè vigent terminumquc suum inveniunt 

 Cirsiwn\vS\\\ ignotum, inter subalpinas stirpes jam memoralum, 



