35o j. GAY. — Duriœi iter asturicum. 



Monn., Soyera lampsanoidcs , Gnaphalium sjlvaticum L. ( locis 

 siibjectis ^--erisimiliter praetervisum ) , Doronicum austriacum, 

 Senecio Duriœi ( nov. sp. ) , Saxifraga hypnoides a gemmifera 

 Ser. ( n" 327 ) et Epilohium alpinum L., quœ postremô diclœ , 

 1 I numéro, ab imâ regione alpinâ profectae, ad rupes de quibus 

 blc sermo est subsistunt, nec ultra procedunt. Stationem è 

 contrario ibi obtinent inferiorem et sursùm ad summum usque 

 montem excurrunt Aira flexuosa var. nana brachyphylla 

 (inter stirpes summi montis orientais jam enumerata) et Al- 

 chemilla alpina L. 



Eâdem ferè plagâ, intervallo tamen ad Austrum interjecto 

 non mediocri , latere montis inter orientem et Austrum incli- 

 nnto, pandunt sese pascua minus salebrosa , ampla satis lenique 

 clivo surgentia, quae à Leitarlegos ad montis fastigiumiter pon in- 

 commodum aperiuiit. Hùc nec ultra Hieracium Pilosella (à me 

 non vis.) et Polygala serpyllacea è Canicâ, Hypericum fimbria- 

 tum è regione sulbalpinâ scandunt. Ibi quoque, nec alibi (nisi 

 in Gradensibus monticulis) lecta, sed locis subjectis (in Naviegi 

 valle) haud dubiè prœtervisa , Carex pilulifera 1-.. Hùc usque 

 porrô, nec ultra, Plantago subulata var. (^n" il\i) è summo 

 montis dorso descendit. Erythronium praetereà Dens-canis {^\) 

 ibi frequentissimum, quod, quamvis in monte orientali altiùs 

 collocatum, in regi(me superiore monùs pico de Arvas Dnv'm'O 

 nullibi occurrebat. Pascuis denique omnino propria; vidcntur, 

 alibi nusquàm in Asturicis alpibus lecttc, Luzula pediformisldi^. 

 et Ajuga alpina L. , quae vero ibi rarissimœ sunt , nec nisi pau- 

 cissimis speciminibus monstratae. 



Proximè supra geminas saxorum moles , quas Barbareâ proS' 

 fr<3/« insignes jam dixi,eisque parallela, occurritoraangustissima, 

 <yraminosa et paludosa, ad meridiem impervia {^finissant en cul- 

 de-sac ) , septentrionera versus usque ad Naviegi alveum lon- 

 «yiusculè protensa, montisque in scalas excisi gradum inferiorem 



( I ) Eius foliis eoque loco crevit, ex Duriaei stirpibus agamis Asiuricis, soia quae Montagneo 

 nova visa est , Sclerotium Erjllironii Montagn. ,cujus diagnosin ab auctore communicatam lu- 

 benter exscribo : « Sel. innattim, amphigenum, gregarium, elliptico-subrotundum, depressum, 

 riio-osum nigritm , intùs albidum , demhm epidermide fol'd secedente utrirtîjue nudum. — Sel. 

 varia Pers. affine, nec nisi vegetalione amphigenâ forsàu diversiim. >• 



