35^ 3. GAY. — Duriœi iter asturicum. 



guiciila grandiflora (qiiœ in monte de Tozaque subalpina est, 

 et in Asturiâ inferiore montana), Erica Tetralix L. et Comavum 

 palustrelj. (parciùs florens, quam ob causam piiblicum Duna3i 

 herbariiim intraie nequivit). Qram palucUssiccam vel minus uli- 

 ginosam incolnnt Cerastium triviale^ è Canicà advectiim ; Eu- 

 phrasia officinalis L., Vicia sepium (nana), Mœnchïa quatcr- 

 nella'Eh.vh. et Erophila vulgaris YiC, locis subjectis omnes prae- 

 tervisœ; Vicia pyrenaica Pourr. (^u), quam hic loci non agtjovit, 

 ideoque minus justo curarvit Dnrineus; Aconituni ISapellush.^ 

 ibi rarissimum, nec alibi iisqiiàm nisi Oveti, in Astiiriâ mferiore, 

 obseivatum, à me non visnm ; et ^ngelica pyrenaica Spreng., 

 ibi terminuni smim inferiorem habens, et ad lacum proximè sii- 

 periorem, nec ultra, excurrens. 



È palude inferiora versus aliquantulùm aqua^, quasi per in- 

 cile, defltiit, ad cujus oram, prœter stirpes nonnullas jam enume- 

 ratas, veniunt Marchantia comrnutata Lindenb. (n. 66), Orchis 

 maculata L. (œslate minium provectâ locis infcrioribus pr;t;ter- 

 visa, nec mecum à Duria^o communicata) , eX Saxifraga Clusil 

 Gouan. (indè paulo altiùs procedens, infik verô in Naviegi ciivo 

 nusquàm observala). 



Exiguo supra paludem intervalle, ubi ora jam sicca, compiu- 

 res aquœ frigidissinni' fonticuli scaturiunt, quos, primùm erum- 

 pentes, denso Knctoque cespite stipant stirpes du.ne, Bryum latifo- 

 liiim Schl. (n. I25),stirps helvetica, maxime alpma, in Asturiaî 

 alpibus hoc uno loco inventa, et Larhrea aquatica St. Hil.^ ab 

 agro Canicensi hùc nec ultra scandens. Ubi verô aqua, jam mi- 

 nus glacialis, apeito cœlo profluit, ambœ statim consistant, nec 

 rivulum ampliùs comitantur. 



Eo ferè intervallo, quo duœ paludes à se invicem, passus sci- 

 licet 200 et ultià à superiore palude sursùm distat, alpestris jam 

 memorata lacuna, gradum montis tertium, eumque in longitu- 

 dinem minus patentem, occupans. Medio quidem clivo orienîali 

 collocatur, et îotum quantum clivum alpinum in duas cerpias 

 dividit partes, lllùc ex imo tendenti, reliqua Ericœ australis 



( I ) Stirpe pyrenaicâ triplo altior et habitii ad V. saùvam proximè accedens, à quâ verô 

 calyce et stigmate distinclissima est. 



