Fragmenta arachnoïogica, IX 51 



latera haec coëunt, primum anteriora versus curvatus est, tum in 

 uncum foras di rectum desinit. Processus steramatis interior margi- 

 nalis brevior quam in 0. mirabili. similis fere atque in var. ma- 

 derianâ Kulcz. 



Pauca exempla huius speciei lecta sunt ad Berytum et ad Hie- 

 rosolyma. 



Syriam etiam Oeyale mirabilis (Clerck) incolit; feminam adultam 

 legit ad Berytum Rev. Bovier-Lapierre. 



Tarentula Piochardii (E. Sim.). (Fig. 60, 61). 



1876. Lycosa Pioehardi E. Simon, Etudes arachnologiques. 4-e mémoire (Ann. 

 Soc. ent. France, s. 5, v. 6), p. 72, t. 3. f. 8, 9. 



Variât haec species valde colore ventris. Venter proprius ple- 

 rumque ab epigastrio usque circiter ad 2 /s- longitudinis niger est; 

 area nigra pone nonnunquam latissime truncata et modice, paene 

 aequabiliter sinuata; saepius eius margo posticus paulo inaequalis, 

 in dentés brèves quatuor productus, quorum duo in angulis latera- 

 libus siti sunt, duo alii verum modo eis appropinquati, modo ab 

 eis multo magis quam a lineâ medianâ remoti. Nonnunquam color 

 niger usque ad 6 / 7 ventris proprii extenditur, area nigra tum sub- 

 elliptica est et praeter partem ventris dictam totum epigastrium 

 cum sentis pulmonalibus occupât. In uno exemplo nostro contra 

 totus venter et epigastrium pilis rufis tecta sunt. Nonnunquam area 

 nigra ventris ante (ad ipsam epigynam) in medio maculam par- 

 vam rufam continet. Epigastrium totum rufum et totum nigrum 

 (etiam in exemplis ventre ad 2 / 3 solum nigro) esse potest; saepius 

 nigrum est, circum epigynam rufum aut color rufus etiam in par- 

 tes posticas latérales epigastrii diffunditur. 



Etiam epigyne non paruin mutabilis est; fines eius, pilis den- 

 sis occulti, difficilius cernuntur; subovata est ea, plus veï minus 

 elongata (ex. gr. 14, 1:2 longa, 1*2, 1*1 lata), pars eius enim quae- 

 dam antiea. quae plerumque cornea est et manifeste ad epigynam 

 pertinet, interdum non indurata a partibus epigastrii adiaeentibus 

 non differt. Pars epigynae posterior, ca. 0*6 longa. in lateribus ru- 

 gosa et dense pilosa, in medio glabra et laevis est; partes hae in- 

 ter se sulcis modo fortiter modo modice incurvatis distinguuntur; 

 pars média 05— 06 lata, posteriora versus plus minusve angustata, 

 pone 025 — - 4 lata et modo truneata modo rotundata, pone partes 



4* 



