af se 
Geognosie zijn wij hier even als voor de overige eilanden, nog ver 
verwijderd, Algemeen schijnt het voorkomen van Zrachyt, van 
zwartgrijze kleur en fijnkorrelig zamenstel. Jurenuun ontmoette die 
rotssoort bijkans overal en erkent daarin het vormend gesteente der 
bergen, ten minste in Midden-Sumatra. Talrijke koepel- en kegel- 
vormige hoogten bestaan uit Trachyt, bijv. de Apenberg bij Padang, 
heuvels van: 700’ in Sipirok, door spleten prismatisch verdeeld, en 
alom ziet men er brèches van en rolsteenen in de rivieren van Ang- 
kola en elders. Korruars onderscheidde in de Vijftig Kotta der 
Padangschè bovenlanden drie verscheidenheden van Trachyt: a. 
eenen porphyrachtigen vorm, met een blaauw-grijs deeg van 
veldspaat, waarin witte halfverglaasde veldspaat-kristallen, benevens 
hornblende en kleine mica-plaatjes verspreid zijn. Zij vormt het 
hoofdbestanddeel vân- den berg Sago en heeft veel overeenkomst met 
de rotsen van den Tiloe op Java. Ook surenvun vermeldt diezelfde 
rotssoort. 5. De tweede soort houdt het midden tusschen den zwar- 
ten en halfverglaasden veldspaat van BEUDANT; mat, donkerblaauw 
van kleur, schilferig van breuk, op de streek grijs; bevat veel ver- 
glaasden veldspaat en naaldvormige hornblende-kristallen. ec. Î'ra- 
ehyt-conglomeraat, waarvan de stukken bij ontbinding van het 
kleiachtig deeg vrij worden. Volgens sureuunN wordt hier en daar 
tusschen de ‘Prachytrotsen ook Dolerit en Phonolith aangetroffen. — 
Minder opgehélderd is het voorkomen van Basalt. Korruars schijnt 
dit gesteente in het westelijk gedeelte niet gezien te hebben, volgens 
JUNGHUIN daarentegen doordringt het op onderscheidene plaatsen 
de trachytmassa. ‘Hij zag langs de kust groote basaltzuilen uit de 
zee te voorschijn treden en in de Bataklanden treedt deze vorming 
op als eene ondergeschikte aan de trachyt-terreinen. — Graniet 
werd op onderscheidene plaatsen waargenomen, maar de geognosti- 
sche verhouding tot den Trachyt is nog niet genoegzaam opgehel- 
derd. S. NÜLLER geeft aan den Graniet eene groote beteekenis, als het 
massief van het alat daarstellend, als den grondslag der gebergten, 
en beschouwt die vorming als eene voortzetting van Malakka en het 
Himalaya-gebergte en vindt hierin het gewigtigste geologische ver- 
schil tusschen Sumatra en Java. Deze beschouwing verdient echter 
nog door een bepaald onderzoek nader getoefst te worden. Pveuwel 
oan het niet zeldzame voorkomen van Graniet sedert senlenldig 
