En 
„Ongetwijfeld zijn de, uitgestrekte jongere alluviale vormingen, 
vooral in het-oostelijk gedeelte, van gewigtige beteekenis voor de 
geologische gesteldheid van het eiland, en vormen een sterk contrast 
tegen de veelal rotsachtige kusten der westzijde. Over haar inwendig 
zamenstel is mij echter niets bekend. Zij verheffen zich weinig bo- _ 
_ ven het vlak der zee, nabij Palembang bijv. niet boven 50’ en worden 
door talrijke kronkelende rivieren en beeken, die bij hoogeren wa- 
terstand veelvuldige overstroomingen veroorzaken, alom doorsneden. 
„Een opmerkelijk verschijnsel leveren de talrijke meeren op, die 
op de vlakten tusschen de hooggebergten voorkomen en met 
den naam van Danau bestempeld worden. Hunne ligging boven 
de zee levert dezelfde verhouding op als die der vlakten waarop 
zij rusten. Het meer van Singkara, door anderen Samawang ge- 
noemd, vult het laagste gedeelte der vallei, die zich evenwijdig met 
de lengte-as des eilands van den Salasi tot aan den Merapi uitstrekt ; 
is van het Z. W. naar het N.O. bijkans 1 mijl breed, van het N.W. 
naar het 4.0. derdehialve mijl lang; op de meeste plaatsen heeft 
het eene diepte van 7 tot 800’, maar op een punt zou die tot 1123’ 
klimmen, zoodat zijn bodem beneden den spiegel der zee zou lig- 
gen. Beeken voeren er van onderscheidene zijden het water heen, 
aan de N.O.-zijde heeft het eenen sterken afloop door de rivier 
Oembilin, die, na eerst oostwaarts gestroomd te hebben, zich in de 
Indragiri uitstort, die aan het oosterstrand in zee valt. — Op groo- 
tere hoogte liggen andere meeren ten zuiden van den G. Salasi. — 
Eenige palen van Alahan-pandjang, op 4000’, Danau-di-atas ; op 
het hoogste punt achter Matoea 14—1500' het meer Manindjoe, 
wiens plaats en vorm aan een kratermeer zouden kunnen doen den- 
ken. In het noordelijk g gedeelte der Batáklanden het beroemde maar 
nog weinig bekende meer Eik Daho of Laat Mangkara, wiens spie- 
_gel volgens suNeHuRN op omstreeks 4000’ zou vallen en hetwelk, 
als een platcau-meer, omstreles 15 min. ee en_ des shae ng 
zou hebben. 
Lijn de vermelde weogmtnhidohe waarnemingen pen ind 
om eene geologische geschiedenis van het geheele eiland te ontwer- 
pen, toch blijkt daaruit genoegzaam dat oudere platonische vormin- 
gen, door een granitisch of syenitisch massief gedrongen, een voor- 
naam element uitmaken en dat de bij haar verschijnen reeds. aan- 
