a 
varens (Alsóphila, Cibotium, Cyathea) eene belangrijke rol, ter- 
wijl Graphalium, laag gras en moszoden den bodem bedekken. 
Hier hebben ook de Zichenen op den groud en op de boomstam- 
men eene rijke verspreiding, en wat den reiziger bijzonder treft is 
dat op 9000' bij eene temperatuur van 7°.2, nog Nepenthes over 
den bodem kruipen. — Den top van den deenidie Raja (5850) 
vond suneHumN (in November 1840) met digt woud bedekt; de 
‚hoogste boomstammen (van Zeptospermum) bereiken eene hoogte 
“van 50—60 voet, maar met kromme takken en digt met mos bedekt, 
Vaccinium (vThibaudia vulgaris”), Polyosma ilicifolia, Rhododen- 
dron retusum en een Leptospermum met schermvormige kroon en 
witte bloemen zijn hoofdvormen (Z. floribundum)\, met eenen dun- 
nen Calamus en groepen van eenen zwaren Pandanus. Onder deze 
boomen groote Scitamineën, Polypodium Dipteris, Gaultheria pune- 
tata, Anemone sumatrana (y Ranunculus”) met roode bloemen, So/a- 
num Rhinocerotis, eene gele Impatiens, Orchideën, Nepenthes, met 
digte zoden van Sphagnum en Dieranum. — Lager, op 3— 4000’ 
Dipterocarpeën, Quercus, Epicharis, eene schoone soort van Myristi- 
ea, allen met ranke zuilvormige stammen. — Op den hoogeren Merapi 
Zag KORTHALS op en nabij den top weinig planten. De uitbarstin- 
gen hadden een groot deel der vegetatie vernield, Eurya obovata, 
Vaccinium (y Tibaudia”), Gnaphalium, Myriea, Gaultheria zijn 
de hoofdvormen, waaronder eenige Gleichenia en Liyeopodium ver- 
spreid zijn, met eene Gordomia en almede eene Nepenthes. 
VL Als eene op verschillende hoogte vertegenwoordigde vorm, 
bekleeden de uitgestrekte Alangvelden in de physiognomie des 
lands eene belangrijke plaats. Deze in de tropische landen der oude 
wereld zoo ver verspreide, 3—4’ hooge grassoort met wollige aren 
Umperata arundinacea), staat ook op Sumatra steeds gereed om de 
van het woud of de kultuur verlaten plaatsen dadelijk in te nemen. 
Terwijl dit gras op Java hoofdzakelijk op de zone van. 34000’ 
voorkomt, ontmoet men het in Sumatra lager, en wordt het nog 
op 7—S800' gevonden, en het schijnt volgens JUNGHURN” Ss waarne- 
mingen dat het op dit eiland in histalsilfan tijd eene grootere uit- 
gebreidheid heeft verkregen. Naarmate de Alangvelden zich uit- 
breiden, zal de vruchtbaarheid in het algemeen afnemen en wanneer 
cenmaal de berghoogte daarmede in overwegende verhouding. bedekt 
