5 
andere gelegenheid eenige waarnemingen en gevolgtrekkingen mede 
te deelen. Ik bepaal mij thans tot het eigenlijk plantengeogra- 
phisch gebied. 
De Flora van Java, als de meest volledig bekende, levert voor 
eene vergelijkende beschouwing van de vegetatie van den Indischen 
Archipel het meest geschikte uitgangspunt. Onze kennis van de 
Flora van Súmatra bevindt zich echter in hare allereerste beginse- 
len, zoodat de vergelijking dier beide Flora's nu nog niet meer dan 
eene schets, op verre na geen volledig betoog kan zijn. Ongetwijfeld 
stemmen daarin beide overeen, dat zij door eenen bijzonderen rijk- 
dom van vormen, door een groot aantal familiën, geslachten en. 
soorten, vertegenwoordigd zijn. Naast de eigenlijk tropische orden 
bezitten de zuidelijke landen van Azië spranken van meer gematigde 
ja noordelijke klimaten, en zoo als vertakkingen van de Flora van 
Lappland, van de arctische Flora, zich tot in Japan, Noord- 
China en het Himalaya-gebergte voortzetten en op de hoogere 
bergtoppen van Java Typha, Acorus Calamus, Carices, grassoor- 
ten, Scheuchzeria en anderen ons de noordsche vegetatie voor den 
geest brengen, zien wij eene dergelijke wet van vermenging ook in 
de Flora van Sumatra uitgedrukt door de reeds genoemde Pinus, 
die er zelfs woudenvormend optreedt. Naarmate echter de meeste 
bergtoppen van Sumatra niet die van Java evenaren, staat het daarbij 
in dit opzigt terug en zijne Flora bewaart in hare hoogste zonen 
over het geheel meer het tropisch-indisch karakter. Het optreden 
van vormen die de Nieuw-Hollandsche Flora kenmerken, is 
een karaktertrek der geheele indo-archipelagische Flora, in de Mo- 
lakken, op Celebes en Borneo sterker nog dan op. Java uitgedrukt. 
Sumatra biedt dit karakter welligt nog duidelijker aan dan Java. 
Dit bewijzen de sc/erocarpische Myrtaceën-geslachten Leptospermum, 
-Baechea, Melaleuca en Tristania, de Epacrideën (Zeucopogon), Halo- 
ragis, Casuarina sumatrana in de bergstreken (hier van geheel an- 
dere beteekenis dan de C. equisctifolia, die eene zoo groote versprei- 
ding heeft in de kustlanden der tropische gewesten), soorten van 
Cassytha, de sterke vertegenwoordiging van het Proteaceën-geslacht 
Helicia (volgens r. mürrer ook in tropisch Nieuw-Holland aanwe- 
zig), Dodonaea van de Sapindaceae, Lagenophora sundana onder de 
Compositae, die van de australische soort bijkans niet verschilt ; Ge- 
3% 
