za dk aa 
plant, die de beste elastische gom levert, volgens morLev waarschijn- 
lijk eene Ureeola, een krachtige klimmende heester, # Djéntawan” der 
inlanders, waarvan men echter drie soorten onderscheidt: Menoeugan, 
Sarapit, Patalo; de vrucht van de Sarapit is de beste, maar alle 
drie zijn zeem gezocht; het vruchtvleesch dat de zaden omgeefts 
heeft eenen zeer aangenamen smaak. Het sap wordt van den stam 
verkregen en stolt dadelijk door zeewater er bij te voegen. — Nog 
vindt men er een groot klimmend gras (Nastus?) , eene krui- 
pende Bauhinia, met afwisselend gele en roode bloemen. — De 
drooge plaatsen zijn veelal «bedekt met doornige Licuala’s 
(e PON ortoohe oes « | 
__Morrev gewaagt van de uitgebreide Ananas-kultuur op het eiland 
Blakang Mati. Op de heuvels, 200’, over het geheele eiland, wor- 
den twee soorten, de eene met donkere vrucht, wier zamenstellende 
deelen groot zijn,en eene andere met goudgele vrucht verbouwd. In 
de straat van Singapore worden 8 stuks voor 1 cent of 3 penny 
verkocht. Uit de bladen wordt vezelstof bereid. 
Onder de Zee-Algen verdient de Agar-Agar (Plocaria can- 
dida Nees) vermelding, die door de inwoners verzameld en verkocht 
5 wordt %). re Ener Ce a. 
De kennis van de door den mensch van elders ingevoerde ge- 
wassen bekleedt in eene schets van de plantenwereld van een ge- 
west eene niet onbelangrijke plaats, hoezeer de tot enkel systemati- 
sche opvatting zich bepalende wetenschap aan dit onderwerp weinig 
oplettendheid schenkt, zoodat wij daardoor inderdaad niet zelden 
bezwaar ontmoeten, wanneer wij de kultuurplanten tot botanische 
bepaling willen brengen. Uit het oogpunt van de geschiedenis der 
volken biedt de kennis van den afkomst en het tijdstip van invoc- 
ring dier gewassen menig Opwmerkenswaard gezigtspunt aan, en het is 
* 
