pe 
lijk echter ja bijkans zeker komt Metroaylon Sagus of eene daaraan 
zeer verwante soort op Sumatra niet zeldzaam voor. Uit de be- 
schrijving van JACK toch is stellig op te maken, dat eene soort 
van dit geslacht er aanwezig is, die door de meeste kruidkundigen 
voor de laatstgenoemde soort wordt gehouden. Zij wordt door de in- 
landers Roembia genoemd, volgens MARSDEN ook Pohon sago 
(Sago-boom), en levert uit hare stammen sago voór de inlan- 
ders. — Over het geheel zal echter ook hier de regel gelden dat 
daar waar de rijstkultuur ontwikkeld is, minder waarde aan sago 
gehecht wordt. — Het is overigens onzeker of al wat thans onder 
den naam van sago en sagomeel bijv. te Padang wordt uitgevoerd, 
enkel van dezen palm verkregen wordt, en of niet de Areng-palm 
daarvan ook een deel levert. In den jongsten tijd was die hoeveel- 
heid niet onbeduidend, zoo als uit de navolgende officiële opgaven 
van den uitvoer te Padang blijken kan: 
| 1856 1857 __ 1858 1859 
gepaarlde sago _ — 25 155 1186 pikoel 
sagomeel 930 5105 7398 8801 
Djagoeng, of Mais. 
(Zea Mays). 
Dit bekend gewas wordt, ook volgens MARSDEN's getuigenis, ner- 
gens in zoo groote hoeveelheid verbouwd, dat het onder de meer 
belangrijke voedselplanten kan gerangschikt worden, met uitzonde- 
ring evenwel van de Bataklanden (zie hier achter). Men plukt de 
onrijpe klossen, die, na geroost te zijn, in hun geheel worden ge- 
nuttigd. 
Randa djawa of gierst wordt, volgens MARSDEN, hier en hed 
in geringe dit sed en, He 
Eh Ade (Katjang.) 
Van de talrijke in geheel Indië gekweekte hei vaborten zal 
ongetwijfeld een niet gering aantal op Sumatra voorkomen, waar- 
schijnlijk echter is hare verbouwing van ondergeschikte beteekenis, 
daar de latere reizigers er weinig of miet van gewagen. Alleen de 
4% 
