ze Mo 
uitvoer, ‘vooral in de Vijftig Kota gekweekt, bij voorkeur op 
zandgronden. De twee-, drie-jarige heestertjes, 4—5 voet hoog, 
worden boven den wortel afgekapt. Bij eene goede behandeling kan 
deze snede om de zes maanden herhaald worden en blijven de strui- 
ken 10—20 jaren staan. De fijngesneden bladen worden met wa- 
ter gekookt, het vocht na gisting, uitgedampt, en dan in dunne 
bamboeskokers gegoten; na de bekoeling splijt men de kokers en 
de verharde stof wordt in schijfjes gesneden. — In de T'waalf 
Kota worden de bladen op elkander gestapeld, bevochtigd, bij be- 
ginnende gisting in netten gebonden, gedroogd en dan verkocht. 
9. De Kofi wordt op de javaansche wijze verbouwd; of op bosch- 
gronden, of in de nabijheid der kampongs. De eerste leveren een 
overvloedig product. De jonge aanplantingen worden door pisangs 
of Dadap beschaduwd. — De inlanders gebruiken de gerooste bladen 
als thee, die, volgens kortmaLs, zweetdrijvende eigenschappen bezit. 
Op de marktplaatsen voor ieder district ziet men meestal eenen 
grooten Waringinboom (Urostigma (Fieus) benjaminum). — Op de 
markt te Paja-kombo vond TEYSMANN ook groenten, uijen, 
aardappelen, tabak enz. Damar (van Liquidambar). 
b. Palembang. 
Over het geheel vindt men daar dezelfde toestanden als in Pa- 
dang en Benkoelen; eenig verschil alleen ontstaat door de alluviale 
gesteldheid van den bodem. De kokospalm bijv. komt niet voort 
op plaatsen die aan overstroomingen der rivieren bloot staan en 
tevens eenen leembodem bezitten, maar op gronden die wat hooger 
gelegen zijn; ook op zandbodem, zelfs wanneer die soms mogt over- 
stroomd worden, groeit de kokos uitmuntend, staat echter bloot aan 
de verwoestingen van groote torren, die men reeds bij RuMParus 
beschreven vindt (verg. bl. 47). Overigens bekleedt ook in deze 
gewesten de rijstbouw eene eerste plaats, vooral op gronden die ge- 
durende den regentijd overstroomd worden. — De benoodigde suiker 
verkrijgen de inlanders meer uit het riet dan van den Areng. 
In de binnenlanden van Palembang worden vooral de tusschen 
de heuvelruggen lager gelegen plaatsen, die humusrijker zijn, tot 
het aanleggen van ladangs of tuinen, gekozen en dienen tot het 
verbouwen van katoen en rijst, Na drie oogsten verlaat men het 
« 
