a ME 
(270c). Aquilaria® macrophylla. Gemmae flavido-griseo-sericeo- 
villosae; folia adulta glabra (petiolis pollicaribus in sicco rugosis) 
e basi acutâ vel subacutâ elliptico-oblonga vel sublanceolata sub-_ 
abrupte breviuscule acuminata, coriaceo-pergamacea, margine laevi 
extenuato augusto cincta, venis costalibus numerosis densis patulis 
prope marginem nnitis utrinque distinctis, 6 poll. longa, 3—2} 
lata; flores. — Vix non hujus generis, eodem nomineac Aq. 
Agallocha insignita, eodem etiam usui inservit. Ab hâc autem dif- 
fert foliorum mole et formÂâ. — Sumatra occid. in Priaman (D.). 
(271). Aquilaria malaccensis Lam. /. c. — A. ovata cav. foliis 
basi perspicue attenuatis fere obovatis insignis excludenda videtur, 
si iconi fides tribuenda. — A. chinensis spr. autem a specie La- 
markianâ probabiliter haud separanda. — Aq. Agallocha omnino 
sui juris foliis fere lanceolatis haud abrupte acuminatis, venis om 
nibus aequaliter teneris, pedunculis brevioribus septemfloris caet. — 
Specimina nostra Sumatrana autem ad A. malaccensem retuli, licet 
non omnibus numeris eum definitione et icone auctoris congruentia. 
Innovationes griseo-subsericeo-villosae. Ramuli teretes, sterilium 
graciles internodiis saepe elongatis, sensim glabrescentes, sed vix 
demum omnino glabri. Petioli 1—1$ lin. longi teretiusculi villo- 
suli vix omnino glabrescentes. Folia formâ satis ludentia, chartacea, 
nune. firmula, margiue tenuiore cincta, exsiccata saltem utplurimum 
undata, lucida, subtus pallida, venis subpatulis, distinctioribus, in- 
terjectis venulis horizontalibus sub lente discernendis densis, villosule 
pubera, seniora fere glabrata, supra cito glaberrima, nunc e basi_ 
rotundatà ovato-oblonga abrupte vel subabrupte longiuscule et acute 
acuminata, 4f— 35 poll. longa, 2—14 lata; nunc e basi acutÂ 
elliptico-oblonga, propemodum lanceolata longe acuminata, alioquin 
consimillima, 4—43 poll, longa, 1—14 lata. Ramorum florentium 
multo minora, rmiora, rigid; , magis nitentia, e basi acutÂ elliptico- 
oblonga, brevi-acuminata, nune fere obovata abrupte longeque acù- 
minata. Pedunculi haud axillares (quod et de A. Agall. valet), sed 
laterales, inter folia, 2—1à lin. longi, apice (dejectis nunc floribus) 
in tubercula cicatricifera 12-fere 20 truncata in capituli speciem 
composita. desinentes, villosuli, Capsulae in pedunculis vulgo soli- 
tariae brevi-pedicellatac, flore emarcido suffultae obovoideae leviter 
