8 



quam fulminis instar apparentes vidi, ut Remakius descripsit '), imo vero 

 complurium horae sexagesimarum spatium consumentes. 



Ovum in ,fig. 13 depictum commutatum vidi in formam fig. 14 de- 

 lineatam. Ex quo apparet ne in singulis quidem ovoruni partibus seg- 

 mentationem pari modo progredi. Pariter ol^servavi figuram 9 in figu- 

 ram 10 mutari. qua in mutatione tria vitelli segnienta in directionem ra- 

 dialem dividebantur. ununi eormu in directionem plane diversam. 



Maxime singulare notabileque mihi videtur ovum ranae temporariae 

 fig. 15 delineatum, quod quartum iniit segmentationis stadium. Sulci 

 novissimi. corona plicarum exornati. directionem habent parallelam sulco 

 meridionali primo vel secundo. Eadem est forma, quam Prevost et 

 Dumas vulgarem descripserunt et 1. c. tab. VI fig. H dehneaverunt. quam 

 quidem vir ihustrissimus C. E. Baerius, qui primus post Prevostium 

 et Dumasium de segmentatione ovorum ranarum accuratius disseruit, 

 se nunquam reperisse affirmat^). Quum nemo inter omnes Embryologos, 

 qui postea de hae re scripserunt. mentionem eius formae faciat, mirum 

 videtur, me multa tah modo formata ova ranae temporariae observasse. 



Quod ovum quattuor sulcis divisum in fig. 15 dehneavi, in quinto 

 segmentationis stadio formam praebuit eam, quam fig. 16 adumbravi, quam 

 eandem Dumas 1. c. fig. L depinxit. Etiam in hoc stadio phcas tener- 

 rimas in sulcum novissimum vergentes vidi. sicut figura docet. Phcae 

 sunt muho breviores quam in primis segmentationis stadhs, verum nu- 

 mero satis magno. Nunquam nisi clarissimae lucis ope percipiendae sunt 

 hae phcae; in rana esculenta nuhas vidi. 



7) Archiv fiir Anatoraie, Physiologie etc. 1851, p. 495. Untersuchungen iiber die Entwicke- 

 lung der Wirbclthiere. 1858, p. 129. 



8) 1. s. c. pag. 483. 



