48 " ' - 



vetufta Ariftotelis gladiatum ubique nominat. Oppianus I. 182. 

 gladium cum aliis cetaceis pifcibus altum et profundum incolere 

 mare; II. 465. in fuperiore maxilla armatum redo et acuto gladio: 

 II. 706. fub caniculam ab oeftro pinnis inhaerente exagitatum faepe 

 in naves aut in terram exilire canit. Aelianus IX. 40. enfem com- 

 muni maxillae nomine appellat; ut etiam XIV. 23. In thunnorum 

 pifcatione fi gladius in retia incurrit, retibus vi difruptis et difciffisre- 

 liquis captivis libertatem aperit, eodem auclore XV. 6. Iftri fluvii 

 gladium fed nondum adultum et frontali telo adhuc carentem memo- 

 rat XIV. 26. Eundem XIV. 23. ita defcribit in fluviolftro degentem. 

 Corpus omne molle et laeve taclu; dentes nec curvi nec aeuti ap- 

 parent; dorfo nulla, ut in delphinis, fpina eminet recla, nec in cauda 

 talis adeft; fub ipfas nares, quibus fpirat et aquam in branchias re- 

 cipit atque ejicit, mirum didu, maxilla in reclum et acutum telum 

 excrefcit , quod cum aetate fit longius et craflius. Hoc veluti navis 

 bellicae roftro maximas etiam maris belluas infeftat atque ulcifcitur; 

 Vifam effe navem , cujus carinae gladius infixus atque a reliquo cor- 

 pore abruptus inhaeferat. Denique gladium marina et dulci aqua 

 aeque gaudere. Ariftoteles in libro perdito apud Athenaeum VII. 

 p. 314. gladium ait habere roftri partCm inferiorem parvam, flipe- 

 riorem magnam ofTeam, reliquo corpori longitudine aequalem et hunc 

 effe ejus gladium, dentibus vero carere. Strabo audor eft, in mari 

 Tyrrheno gladios navicularum magnitudinem aequare, eorumque 

 dum natant, tertiam fere corporis partem fupra mare eminere. 

 Plinius IX. 17. de oeftro repetiit ex Ariftoteie, gladium delphini 

 magnitudinem excedere addens. XXXII. cap. 1 r. commemorat 

 thranhh quem, inquit, alii xiphiam vocant; et deinceps xiphias fe- 

 paratim. A xiphia roflro mucronato naves perfoffas mergi in ocea- 

 no ex Trebio Nigro refert cap. 2. De thrani nunc videamus. In 

 loco Plinii veteres editiones habent : Tomus Thurianus , quem alii 

 xiphiam vocant, ex interpolatione Herm. Barbari. Antiquiores 

 enim cum Codicibus optimis praeferunt: thynnus , thranus aut 

 thranis. Leclionem thranis recle reftituit narduinus de minore 

 xiphiae genere interpretatus, atque adhibet locum Xenocratis c. 8. 

 ubi eft : thranis aut xiphias cetaceus pifcis eft , et in frufla fectus fa- 

 litur. Praeterea putat glofTam Beftfchii huc fpeclare, qui vocabu- 

 lum dogijveiig gladium pifcem interpretatur. Marcellus Sidetes 



verfu 



