Q2 =====5 



No. 4. MsXcivsgog, Melanurus, i.e.quicaudamnigramhabet. Arijlo- 



teles H. A. VIII. 2. alga vi&itare ait. Athenaeus VII. c. i^. fargo 

 iimilem et ex Arijlotele lineis nigris pluribus piclum , et verfus cau- 

 dam macula notatum elTe refert. Littorales melanuros appellat 

 Marcellus Sidetes verfu 13. Ad littora humilia arenofa degere 

 canit etiam Oppianus I. 98. debiles vel timidos appellans mela- 

 nuros. In petris degere annotavit Columclla VIII. c. 1 6. §. g. Mela- 

 nurum utpote timidum valde nec gulofum nec nafla nec reti facile 

 capi canit Oppianus III. 443 feqq. Tempeftate ferena in arena 

 quieti jacent, fed mari concitato ventis fbli pifcium conferti mare 

 pervagantur, inprimis tamen litora petrasque litoris fequuntur, fi 

 quid forte cibi mare ejeclum oftenderit. Sed tum pifcatores calli- 

 diores mazam cafeo et pane faclam in mare projiciunt, eademque 

 deinde efca hamis multiplicibus indita melanuros capiunt. Hunc 

 locum exfcripfit Aelianus I. 4 1 . fed nefcio unde addit: melanuros 

 mari tranquillo in petris aut fub alga conditos latere, cibisque maxi- 

 me coenofis aut foetidis (gv7tccgd) gaudere. Pifcatores litoris Ali- 

 cantini in Hifpania globulis furfuraceis melanuros alleclos capere 

 monuit Du Hamel. Graeci hodierni ^skctvaocc appellant adhuc, 

 tefie Forfkbl Defcript. Animal. p. XIV. Plinius XXXII. cap. 2. 

 In Stabiano Campaniae ad Herculis petram melanuri in mare panem 

 abjeclum rapiunt; iidem ad nullum cibum, in quo hamus fit, acce- 

 dunt. Idemcap. 11. Melanurum et oculatam feparatim , oculatam 

 cum fcaro, aurata et corvo Celfus II. 1 8. nominat. Gazae verfio 

 pro melanuro oculatam habet. An idem fit cum oculata vix hodie 

 definiri poteft. 

 f • 59» Eg vdglvog , Rubeliio latine verti poteft , a colore rubro. Ari- 



°* 5 ' . ftoteles H. A. VIII. 1 3. alto in mari dcgit. Praeterea in hoc pifcium 

 genere nullos reperiri mares fed omnes ovis plenos dubius, aliquan- 

 do confidentius traditlV. 1 i.VI. 13. de Generatione H. f. I. ?.. et 10. 

 Locus de Generat. III. r. ubi de eadem re locutus, erythrinos fluvia- 

 tiles facere videtur , fine dubio vitio laborat ; et jam olim Saivjanus 

 p. 239. H. 2. refcribere juflit phoxinos pro erythrinis. Oppianus I. 

 97. Jittora humilia arenofa incolere ait, non rubros fed ^ctvdsg ap- 

 pellans, i. e. auri fulgore fplendentes, fulvos. ubi Scholia graeca 

 Codicis Palatini 2. Xidgivdtgicc, lithrinaria, interpretantur quos 

 Oppianus metri caufa erythinos appellat. Atque ita ctiamBeionius 



retert 



