1 10 



dejlrmmt ova. Verfkfaiitiqua apud Vincentium XVII. cap. 196. 

 quidam in matricibus habent vermes parvos alatos, qui defkuunt 

 impraegnationem ac pullos. Sed auclor de natura rerum ibidem 

 cap. 19^. quidam pifceshabent vmnes in matricibus, qui deftruunt 

 pullos. Siquaeris undevermes alasacceperint, puto equidem aliam 

 fuiffe olim in Codice graeco le&ionem a>g ipv%&}- Graeci enim 

 papilionis genus \pvxrjv appellarunt. Oppianus I. 98. in litoribus 

 humilibus arenofis vivere triglam canit; contra triglidem in vadis 

 coenofis habitare 10^ Idem III. 43 2feqq. triglam viliflimo quo- 

 que cibo et maris quisquiliis contentam, grave olentibus tamen maxi- 

 ffie gaudere et eadaveribus *, igitur etiam efca tali capi. Idem I. my- 

 los et triglarum genus rofacearum petras arenofi maris afperas habi- 

 tare ait; ex quo loco Aeiianus II. 41. triglas aliquas a locis, quos 

 habitent, appellari \s7tguSsig ait', degere enim in petris minutis 

 et raris alga intermifta , ubi lutum aut arena fubfederit. Oppianus 

 tamen ipfas petras \s7tgd8ctg, non triglas, appellavit. Vides igi- 

 tur Oppianum tria triglarum genera diftinguere. Aelianus IX. <; u 

 triglam ter anno parere repetit, vefcique lepore marino venenatorefert 

 ex Plutarcho de Solertia p. 98 3- Idem de lepore marino tradit Plin. 

 XXXII. c. r. Betarum foliiscapi ex Leonirla ti-adk ^elianusXll. 42. 

 Marcelkis Sidetes verfu 44. floridam triglam appellat. Aufonius in 

 Mofella verfu 117. puniceos mullos. Ovidius Halieut. 124. tenui 

 foftufos fanguine mullos. Cohmella VIII. 1 7. neque enim fi velimus, 

 ut in mari nonnunquam confpeximus, in vivario multitudinem 

 mullorum pafcere queamus , cum fit molliflimum genus et fervitutis 

 indignantiflimum, raro itaque unus aut alter de multis millibus clau- 

 ftra patitur. Hortenfium tamen in pifcina aluifTe mullos barbatos 

 teftatur Varro III. 17. de re ruftica. Xenocrat-es de Alimentoc. r^. 

 pelagiam triglam, id eft, alti maris a faxatili, quod iit cinnabaris 

 colore rubro et facie aurea, praeterea barbam gerat. His duabus 

 littorales effe inferiores fipore. Graece legitur SiciTtvggog lacc xiv- 

 wc&fi&pei 7{af xgvcwitrj. ubi male vulgo legitur hxitvgog. id eft, 

 igiieus. Sed veram ledionem pracbiiit Codex Mofquenfis. Xeno- 

 crates igitur tria etiam genera mullorum diftinxit, pelagium unum, 

 id eft, in alto mari degentem, cinnabarino colore, facie aurea, 

 barhatum; alterum faxatilem , quem Oppianus rofaceum appellat; 

 tertium littoralem. . . Plinius IX. cap. 1 7. ex reliqua nobilitate et 



gratia 



