=5 I2f 



Ariftoteles e\\o\p, Hift. Animal. II. 1 3 . quaternas utrinque 

 branchias limplices habet. Gazae verfio ibi habet acipenfer. Aelia- 

 tius VIII. cap. 28. elopern etiam m ipfb Pamphylio mari non adeo 

 crebro capi refert 5 nefcio quo autore. Satis probabile etiam mihi 

 videtur ellopem ab acipenfere nifi forte fpecie non effe diverfum, 

 utrumque vero adSturionum genus pertinere. Etfienim Harduinus 

 ad Plinium 1. c. Sturionem a veteribus porculi marini nomine ap- 

 pellari et intelligi cenfuit, equidem tamen affentior L. Th. Gronovio 

 ad Plinium p. 67. qui'recle monet narrationem de fitu fquamarum 

 contrario errore niti eodem , quo tradit Plinius XXVIII. c. 8- ftin- 

 cum a crocodilo dignofci fquamarum ferie a cauda ad caput verfa» 

 A Xenocrate Galeno paulo antiquiore nominari adhuc video elopa 

 cap. 10. p. 32. Acipenferis vero ibi nulla fit mentio. Quod fi con- 

 tra in elopis nomine fimilitudinem aliquam cum ferpentis genere,. 

 elope diclo, quaerimusj tum vero plane diverfum ab acipenfere 

 genus pifcis exiftimare oportet. 



Qvfcxog' Dorionis fupra in Afellis fuit explicatus. 



Sturio et Sturgio recentius nomen eft, ex vetufto fermone 

 feptentrionali ortum, Gallis nunc Britannisque commune. Loca 

 fcriptorum medii aevi congeffit multa diligentia Cangii in Gloffario. 

 Antiquis Saxonibus ut hodie Septentrionalibus Stor magnum fignifi- 

 cavit ; ex eoque nomen Sturionis deducit Leibnitz T. I. Scriptor. 

 Rerum Brunfuic. p. 93. Similem etymologiam fequitur C\.Forfter 

 Beytrage zur Landerkunde, III. p. 262. Aliam vero Frifchius nofter 

 fub voce Stor. Albertus XXIV. p. 244. b. Sturio, inquit, pifcis, 

 quem antiqui Storam vocaverunt. Eft autem pifcis longi nafi et 

 magnus ad longitudinem novem pedum , quando completus eft , et 

 eft rotundus in modum clavi, et tres habet denticulorum (i. e. fcuto- 

 rum et addeferies) in pelle pungentium per corporis longitudinem 

 et cetera. Ex quibus fatis intelligitur quae fpecies Sturio dicatur 

 ab Alberto. 



Mario. Plinii vulgatae editiones IX. c. 1?. itahabent: Silurus No. 2. 

 graffatur ubicunque eft, omne animal appetens, equos natantes 

 laepe demergens, praecipue in Moeno Germaniae amne prope 

 Lisboum. Et in Danubio Mario extrahitur porculo marino fimilli- 

 mus , et in Boryfthene memoratur praecipua magnitudo , nullis ofli- 

 bus fpinisve interfitis , carne praedulci. Sed ex codicibus reftituta 



Q % melior 



