178 aw" 



Athcnaeum VII. cap. 16. ^spcaog aeque vitiofe legitur. Ariftotclcs 



utitur hoc vocabulo tanquam adjeclivo, quod translitoranum iigni- 



ficat , opponitque cephalo litorali (jtgogyeioo). Videtur igitur idem 



effe capito hic translitoranus cum eo, quem alibi mucofum (fivgccya) 



dixit. Plinius XXXII. cap. 7 Auribus, inquit, utiliffimuni fel — 



item bacchi, quem quidam myxona vocant. Idem XXXV. cap. 12. 



patinam myxonis pifcis commemorat. Ex priore loco oritur magna 



dubitatio de fignificatione vocabuli bacchus, quod recentiores ad 



Gadorum genus pertinere putant. Quod fi verum eft, tum ad eum 



cognomen myxonis a genere mugilum translatum -effe credere opor- 



tet. Praeterea Dorion apud Aihenaeum VIII. 2. onifcum feu afellum 



etiam p&£avov cognominatum fuiffe ait; ubi fw£wy& legendum efle 



docet locus Plinii. De hoc pifce intellige quae Albcrtus XXIV. 



p. 242. b. habet. Chylon, inquit, animal dicunt marinum, quod 



non comedit, fed ad modum fugentis pafcitur humiditate vifcofa: et 



ideo nihil in ventre ejus invenitur. Eadem tradit Gallicus de natura 



rerum fcriptor apud Vinccntium XVII. cap. 10? Chilon, inquit, in- 



ter omnium animalium genera non pafcitur, fed tantum humiditate 



vifcofa , quae exit ab eo , cibatur et nutritur. unde fit ut hoc animal 



femper fit jejunum et in corpore validum. Etiam hinc apparet vete- 



res Ariflotclis interpretes chelonem a myxone non diflinxifTe. De 



Tlicophra/ii fia^avoig dixi in Auclario Emendat. ad Aclianum in- 



ferto Commentariis ad Fridericum II. de arte venandi pag. i6y. 



ANATO- 



