248 - 



duabus parvis ungulis , quod non habet equus; et cauda eius eft fimi- 

 lis caudaeporci; fedcwnvocat, (i.e. clamat) hinnit, ficut equus: fed 

 magnitudo ejus eft ficut magnitudo afini, habens corium ipiffum et 

 groffum; ex ejus fpifliore fiunt foleae calceorum, ex tenuiore fiunt cor- 

 rigiae cingulorum. Interiora autem ventris ejus funt ficut ea quae funt 

 in ventre equi aiit afini: et hoc genus animalis eft fifli labii inferius. In 

 hac interpretatione infunt verba , quae annotationem brevem meren- 

 tur. Primum de ri&u nihil habet fimile verfioni Gazae; verum ipfa 

 orationis feries riclus mentionem defiderare videtur. Totum enim ca- 

 put de forma oris diverfa in animalibus diverfis traclat. Quodfi filum 

 orationis fecutus de fuo riclum mediocrem inferuit, graviter erravit; 

 is enim in hippopotamo immanis eft , ita ut qui fola Gazae verfione 

 hucusque ufi fuerunt viri docli, certatim Ariftotelem reprehenderent. 

 Igitur fufpicabimur potius in junclura orationis mentionem riclus 

 equi fluviatilis excidiffe. Qiiod deinde Ycifryv fimpliciter pilos non 

 jubam vertit, in eo quidem propius ad naturam hippopotami accef- 

 fiffe videri poffet, fi fcilicet comparationem pilorum hippopotami 

 cum juba equi ita inftitutam effe dicamus, ut craffities et rigor ipe- 

 clentur. Etfi enim ufus loquendi jubam in equo, afino, bonafo aliisque 

 intelligi voluerit, ubi ^ctir-q nominatur, poetis tamen etiam voca- 

 bulum idem de crinibus hominum ufurpatum legitur. Atque omnino 

 XotiTY} pili prolixiores in homine et animalibus dici videntur. In 

 hippopotamo etiam adfunt in collo adeoque in dorlb pili rari longio- 

 res, quam in reliquo fere depili corpore, longiffimi tamen in mento 

 conipiciuntur. Porro ufus corii ab Alberto longe alius traditur 

 quam in Codice graeco, ubi haffae, ^ogccra,, nominantur. Verfio 

 anonymi antiqua a Camus inipecla djopctxcig legit ; pofuit enim : ut 

 fcuta fiant ex ipfo. Contra Scoti verfio: parantur ex eo fotulares 

 corrigiae. ubi txAlberto legendum effe: fotulares et corrigiae: 

 clarum eff. Atque ita etiam habet verfio a Vincentio XVII. cap. 3 7, 

 pofita. Pro vulgata leclione ftare videntur nominata ab Bcrocioto, 

 quem lequi videtur Ariftoteles, ^vscl dxwriot. Plinii interpreta- 

 tio dubia eff. Is enim XI. 39. vulgarem lecTionem expreflit dum 

 ait: craffitudo talis ut inde tornentur haffae. Sed idem VIII. 25. hip- 

 popotamus , inquit , tergoris ad fcuta galeasque impenetrabilis. Po- 

 ftremo autem hoc in loco manifeffe interpretatus eff locum totum 

 Anftotelis; quare non dubitandum puto, quin in fiio Codice £(&- 



gaxotg 



