104 



Viola montana seciinda Cliisii Jiist. 30Q. 

 Dcscrlptio plantae nostrae. 



Folla omnla ad basiii caulis longe peliolata, glahra aut 

 pllis rarioribus in aniLilu aJspersa, cordalo-subovala, repaiido- 

 denlala, saepius inlegra. 



Stipulae pleruin(j[U€ desunt, duae alicjuando lineari-lan- 

 ceolalae, inleoerriiiiae ad Lasln peliGlorum conspicionlur. Cau- 

 liculus e nicdlo folioriim sat namerosicruru assurgens, vix 

 pauculas liijeas ultra folia extollitur, teres et linealus. 



Flores pro parvilate plantae magni, saturale violacei, pe- 

 tala Iria ad faucem albida, barLala lincisquesaturatioribus noiata. 



Calcar brevisslmam vix basin calycis excedens. Cetera 

 generis. 



Habitat in summis alpis Scbneeberg, cum Canipanula al- 

 pina, ubi eam qxiinto mensis Julii abunde florenlem leginiiis. 



Peliölis loiigioribus, glabrilie foliorinn, caule lereli et prae- 

 serlini caicari brevissnno et iniVecpientia slipuiaruni a conge- 

 neribus facile disliiiguilur, liinc jure et merito iu systema in- 

 Iroducenda. ' 



J. Viola a:randißora. 

 Caule triquetro erecto, folils cbloiigiusculis stipulis pin- 

 natifidis. Linn. Mant. 120. Hall. Iklv. no. 566. (3. Vill. Delph. 

 2. p. 666. Ä.; dillerenlia a V. tricolori et calcarala a Willd. 

 indicatur. Sp. pl. 1. p. 2. p. 1169. 



Viola lutea Smith. 



V. caule Iriquetro simplici, foliis ovato- oblongis crenatis, 

 cilialis, stipulis paLnalo-inrisis. 



Caulis triqueter, folia ciliata, pedunculi longissimi, flores 



lutei 



