( us ) 



overeen met Houwaert's Jupiter en Yo en vvat wij verder 

 van hem gelezen hebben. Overigens, aan het slot van de 

 beurtspraak en van de Comédie van den Peys hebben wij 

 niet alleen Houwaerl's zinspreuk, maar ook de uildruk- 

 kehjke verkiaring « ghecomponeert lot Brussele door 

 S"" Johan Baplisla Hauwaert » (sic). Achter de Tragédie 

 van der Orloghen koml deze melding niet voor; doch zij 

 was er overbodig. De aanleekening, die in het hs, de drie 

 werken vooral'gaat, noeml in één adem de Tragédie van 

 der Orloghen en de Comédie van den Peys en deze sluk- 

 ken vormen, als het ware, siechts een enkel stuk met 

 dezelfde hoofdpersonages; de comédie is niets anders dan 

 een vervolg of, zoo men wil, een tegenhanger van de 

 tragédie : toonl dit sliik ons hoe Meesl al de Werelt. in 

 ellende zinkl, geen leert ons hoe hij er weer uit oprijst. 

 Dan, oni aile bedenking te voorkomen, zij er nog op 

 gewezen dat Mercurius, in de Praefalie, Philosophas, met 

 andere woorden den schrijver, Houvvaert, beveell Iwee 

 stukken op te stellen : 



Soe verhaelt in twee spelen van sinncn poelelycken 

 Hoe dorloghc den ghemeyncn orboor doet declineren. 

 En hoe den proffytclycken peys doet prospereren 

 De steden, de landen en de republyckcn. 



Aan het slot der Praefalie komt hij er nogmaais op 

 terug : 



Wilt ter eeren van syn hoocheyt poetelyck uwten 

 Den last der orloghen en wilt niet helcn 

 Den orboor van peys in u sinspelen. 



Ook de epiloog der Tragédie wordt met de twee vol- 

 gende verzen besloten : 



Dit hebdy al ghehoort in onse tragoedic; 



Morghen sulien wy van den peys spelen een soete comédie. 



