( 349 ) 



Eindelijk vangl de proloog van bedoelde Comoedie aan 

 als voigt : 



Gcdts vrinden, die ons comoedie compt acnscliouwen, 



Ghy hebt wcl onlhouwen tgeen dat wy gisteren spelden, 



Hoe Mcest Al de Werelt... 



Nu sullen wy u, gliy notabcl persoonen, 



Speelwys bethoonen hoe Meest Al de Werelt, door de roede 



Van tribulatie, hem niet can vcrschooncn (1). 



H) Sinds het voorafgaande geschreven werd, heb ik te Londen de 

 gedichten afgeschreven wclkc J.-B. Houvvaert iii 15S5 voltooide en 

 aan den Hertog van Parma, bij zijne intrcde te Brussel, opdroeg. 

 Zij bevinden zich sedert 1723 in Eiigeland en berusten thans in 

 handschrift in het British Muséum. Hier en daar heb ik in die 

 gedichten verzen aan getroffen welke van zekcr belang zijn voor de 

 authenticitcit van de Tragédie van der Orloçjfien en de Comédie van 

 den Peys. Immers, om noch van taal, noch van vvoordenkeus, noch 

 van leenspreuken te gewagen, is daar ook sprake van Mars, Satur- 

 nus, Discordia, Invidia, enz., die de Belgische landouwen teisteren 

 en in den lempel van Janus opgeslotcn of cr uit onstlagen worden. 

 Men mag er veilig uit opmaken dat Houwaert reeds in 1585 beide 

 zijne stukken afgemaakt had of ten niinste aan zulk een onderwerp 

 dacht. Stellig is het dat zoo iels hem voor den gcest zweefde, wan- 

 neer hij verzen schreef als de volgende : 



Fol. H r" Met dat ick dit spiack, is Fortune gheIooi)eii 



Naer Jani tempel, daer sy heeft ghevouden 



Martem en Discordiam, om te onicnoopen 



De slricken daer sy met waeren gliebonden 

 « Mars en Discordia, was haer vermonden, 

 w Heipt my gheweldelyck, sonder vertlouwen, 

 » Veriaghen, veidruckeu, vermoorden, doorwonden 

 » D'ondersaten van Belgica, soo wel mans al vrouwen ; 

 » Wilt verderven en vervvoesten al haer landouwen; 

 » Onsteckt den brant dat mens niet en can uylgieten; 

 » Ick sal daerentusschen Brussel toeschieien. » 



