( 555 ) 

 ic'ts niet gesclireven hebben en de verandering zal wel 

 van de hand van Heckleer zijn. 



Of onze kopiisl zich ook andere soorigelijke vrijheden 

 bij het afschrijven veroorloofd heefl, bekennen wij niet le 

 weten. Wij denken het echter niet : zooals reeds aange- 

 slipt werd, gaven de slukken, uit hun aard zelven, er geen 

 aanleiding loe. Ter loops zij er op gewezen dat Heckleer 

 in het lalijn juist niet zeer ervaren schijnl te zijn; de 

 latijnsche zinspreuken zijn bij hera vaak verbroddeld en 

 de latijnsche eigennamen soms deerlijk verminkt. 



Omtrent den man hebben wij weinig inlichtingen kunnen 

 inwinnen. Hij was gedurende eitelijke jaren lid, zelfs 

 bestuurlid der Roode Roos. In de rekeningen der Kamer, 

 tusschen 1614 en 1627, komt zijn naam meermaals voor; 

 in 1614 staat hij er als voirder, en in 1622 en 1627 als 

 capileijn vernneld. Wellicht zullen wij laler, bij verdere 

 onderzoeking omirent de Hassellschc Rederijkerskamer, 

 Heckleer naiivvkeuriger leeren kennen. 



Voorloopig zien wij slechls in hem een afschrijver, die 

 zich van de opgenomen of hem loeverlrouwde laak met 

 veel haasl en weinig zorg kweet. Dit leert ons vooral de 

 spelling, welke zeer onregelmatig en grillig is : niet alleen 

 vindl men er wisselvormen aïs Brussel en Brussele, Mey 

 en May, willecome en wîllecomme, ghereet en gereet, bren^ 

 ghen en bringhen, vaeren en varen, liefste en lieffste, peert 

 en peirt, eewelyck en eeuwelyck, seghenen en zegenen en 

 honderden dergelijke, maar ook andere als wie, wye en wy, 

 haeken, haecken en haken, oe, oi of oy voor oo, enz., enz. 

 Alhoewel Houwaert's uilgegeven werken jnist niet door 

 eenvormigheid van spelling uilmunlen, troffen wij er ner- 

 gens zulke verregaande verwarring aan. Wij j denken dus 

 dat de schuld er van groolendeels aan den kopiisl ligU 



