( 3f)5 ) 

 de klassieke fabelleer, geschiedenis en lellerkunde aan- 

 haalt, aïs bij bel einde der Tragédie, waar Mars, Saturnus 

 en Discordia bun « exploiten » opsommen.Uit dit oogpunt 

 beschouwdjkomt deDialoog ons buitengemeen zwak voor : 

 deze dialoog bevat weinig meer dan een langdradige opeen- 

 slapeiing van namen van personen die bel pad der deugd 

 getrouw betraden of er van afdwaalden; en, indien deze 

 dialoog ooit werkelijk bij een plechlige inlrede gebruikt 

 werd, bekiagen wij van ganscher barte den prins en al wie 

 bem heeft moeten aanhooren. 



Ten slolte, daar deze stukken ons niel zeer geschikt 

 scbijnen om uilgegeven te worden, moge eene beknopte 

 inboudsopgave hier welkom wezen. 



I. Tragoedie van der Orloghen. 



1. Praefatie by forme van dialoge. Zestien stropben, 

 ieder van vijftien versregels. Personages : Pbilosophus, 

 Mercurius. 



Philosopbus bemerkt aan zekere voorleekenen dal de 

 oorlog en tweedracbt bet land niet langer zullen teisteren; 

 er zal een prins komen die vrede en eendracbtigheid zal 

 doen heerscben. Wie zal deze prins zijn? Mercurius maakt 

 bet hem bekend : bet is prins Alberlus. 



Beschryft zynen willecom naer u oude zede 

 En doet syn goede famé tôt de wolcken rysen 



vervoigt bij, en voegt er dan bij : 



Omdat hy dorloghe te beter sou extirperen 



En den lofFelycken peys meer advanceren, 



Soe verhaelt in twee spelen van sinnen poetelycken 



Hoe dorloghe den ghemeyncn orboor doet declineren, 



En doet deselve wercken in rlietorycken 

 Tôt synder incompst spelen openbaerlyck... 



