( 336 ) 

 Philosophus belooft dit en de dialoog wordl besloten 

 met eene uilweiding over het pad der deugd en dat van 

 « swerelts vreucht », over de allegorische beleekenis van 

 't paard Pegasus, dat bij deze beurtspraak aanwezig is, en 

 den lof van Prins Albertus. 



2. Die Prologhe. Zes strophen, ieder van negen vers- 

 regels : bede toi den Almachlige voor Prins Albertus en 

 aankondiging van het daarop volgende stuk : 



Soc sullcn wy nu spcclwys ghewagen 



Waer doer dat dorloghe, sterftc en dieren tyt 



Procederen. 



3. Dan volgt eindelijk De Tragoedie van der Orloghen 

 die, met den proloog, H 43 regels lang is en waar achttien 

 allegorische personages, waaronder 5 stomme, in optreden. 



De Prince der Hoverdyen leeft in voorspoed en weelde 

 en wil zijne vreugde bij middel van een luisterrijk feesl 

 laten blijken. Hij roept Tylverlies, een a. herault », en 

 beveelt hem alom bekend te maken dat hij de droelheid uit 

 zijne landen gebannen heeft en dat raen zich le zijnen 

 paleize moet komen verlustigen : 



Ick sal doen vieren, lournoyen, steken en breken 

 En aile vreucht, jolyt en solaes doen bedrijven. 



Dit verneemt Meest al de Werelt en Tytverlies kondigt 

 hem verder aan dat hy op het feest door Solaes van 

 Vrouwen, de prinses, zal onlhaald worden. Meest a. d. W. 

 weigerl niet; hij ook is gelukkig en vroolijk, want, zegt hij : 



Myn vruchten syn te veldc soe wel ghcraeckt 

 Dat men myn schuren veel mceider maeckt, 

 En myn wijnkelders die syn veel te cleync; 

 Myn renten ghejycken een lopende fontyne ; 

 Sy vallen als ick slape, nacht en dach; 

 Dies myn geest hem wel verheughen mach. 



