( ^«l ) 



Dan worden wij naar den krijgsraad van Mars, Saturnus 

 en Discordia verplaalst; deze verhalen wal onheilen zij 

 geslicht heliben. Meest a. d. VF. vverd niet alleen van 

 Solaes V. V., raaar ook van al zijn goed beroofd; dan 



Die ghehuchten en dorpen stacn noch in brandcn... 



De rivieren syn met bloede bevleckt... 



De velden ligghen met doode lichacmen bedeckt... 



Discordia. 

 Wij hcbbcn ghespijst de raven en de honden. 



Saturnus. 

 Wij hebben het lant met menschenvieesch gemest... 



Mars. 



Wij hebben de landen soe met bloede begoten 

 Dat daer halfbegraven ghcremptcn ghenoech 

 Worden op ghehaelt met den cromraen ploech. 



Discordia. 



Wij hebben, door ons vremde explooten, 

 De vruchtbaer velden soe willen bloolen 

 Dat sy gheheel caluwe syn geschoren. 



Hier dus weeral, zooals in den a Orloghe p een uil- 

 voerig tafereel van de gruwelen en rampzalige gevoigen 

 des oorlogs ; bel heerschen van woeste kracht en barsch 

 geweld, de opbeffing van aile rechlsmachl, het verdwijnen 

 van riist en medelijden worden niet onaardig, zelfs met 

 zekere kunst, geschetst. Laat ons, besluit Mars, 



In tvclt van onrusten ons Iriumphe en feeste 



Gaen houwen, eer wy meer vreetheyt bcghinnen || fel : 



Diet niet gherockt en hebben, raochtent affspinnen || wel. 



