( 362 ) 



Doch Meesl a. d. W. is inmiddels Ireurig en neersiachtig 

 gevvorden : Solaes v. V. heeft hem immers « quyt ghe- 

 maeckt al syn juweelen ». Over zijne twee ondankbare 

 bedienden, die hem in den legenspoed verlielen, klaagt 

 hij ook. Weldra gevoelt hij berouw en begint God te aan- 

 bidden. 



Goddelycke Waerschoiiwen en de Vreese des Heeren 

 komen hem eene preek loedienen : zijn zondig gedrag is 

 de oorzaak van al zijne ongelukken; hij heeft slraf ver- 

 diend; hij mag klagen, zuchten en, beven, maar hij moet 

 het zich zelven wijten en niemand anders. 



Ghemeyn Oralie zal hetn echter raad geven, alhoewel 

 zij beweert dal het belreurensvvaardig is, dai hij zoo lang; 



Gevroet heeft int walghelyck slyck der sonden. 



Hij moet zich naar de « Cappelle van Gratie » begeven; 

 daar woont een a heremyt », Affstant van Sonden gehee- 

 len; slechls wanneer hij er « tpack van sonden » gelaten 

 heeft, waarmede hij beladen is, belooft raen hem den 

 « Vrede » le gunnen, dien Peys, waarvan Ghemeyn Oratie 

 een roerend en treffend tafereel schetst, le lang echter 

 om hier opgenomen le worden. Ghemeyn Oratie smeekt 

 nu Gods vergiffenis af in een referein van 4 strophen, 

 ieder van 14 versregels. De Prince des Vredes aanhoort 

 dit ootraoedig gebed en belooft het zwaard der wraak te 

 zidien neerleggen en Meest a. d. W. uit ellende en nood 

 te verlossen. Te dien einde laat hij Concordia roepen en 

 beveelt haar met den groenen olijflak naar de Nederlan- 

 den le vliegen en er den Vrede, bij middel van een 

 a ghenadich placaet » af te kondigen. Concordia wordt 

 met dankbetuigingen overladen, die in den raond van 



