(432 ) 



Heksen. 



(lu den storm.) 



Scliuifelt en huilt ihans, gij, geestcn dcr slormen. 

 Dochters der duivels, wespotten, o wormcn, 



Met uw getior ! 

 JVIct al uw kampen, uw grimmig vcrgrammen, 

 Kunt gij ons driftigc smert niet vcrlammen, 



Maar stout en fier, 

 Is't in uw liuiien, uw gramschap, uw kcrmen, 

 Dat we de kittlende dranken verwermen 



Voor 't nienschenras... 

 Jubelt nu, duivels : bel heden vcrblijde u, 

 Hier komt de vrouwe, die wordt ibans gewijd u, 



Uw dienst te pas. 



(De storm bcdiiart langzaam.) 



L,ady Macbeth. 



De stood is daar, o zon, vcrdrijf de wolk ! 



Uw licht vermelde, als een verbeugde tolk, 



De zegepraal van Macbctb... Dat hij keer! 



Hij kcert '... le Iraag steeds voor mijn liefde weer 



De stond is daar! Hij zond cen blij bericht 



Van zijnen heldenmoed en beldenplicht. 



0, Wacbelb 's zegepraal maakt hem zoo groot 



Als Koning, ccdle held, beminlijkst ecbtgcnoot! 



Gij, die ten krijg toch immcr de eerste waarl 



Voor uwen Vorst.. Voor gcen gevaar vcrvaard, 



Moet u, o Macbeth, Held! voor geenen boogmoed schanicn! 



Gc zijt hier weer... o gloei nu warni mijn bloed, 



'k Heb siechts mijn hort voor zooveci heldenmoed. 



De heerschappij, den rocm bezittcn onbckwamen ! 



Maclivdi. 



Zoele iicfstc, zielcdroom! 



(Hekseu verschijnen.) 



