PALMAE. 97 DAEMONOROPS. 
Java, volgens RUMPEIUS, maar daar hij van de Javaansche noot be- 
rigt, dat zij minder kleurstof oplevert, bedoelde hij welligt D. ac- 
cedens. RuMPuwS (/.a. p. bl. 115) deelt vele bijzonderheden omtrent 
het inzamelen van het drakenbloed mede. Deze bloedroode harsachtige 
stof, waarmede de noot bedekt is, wordt door het schudden in 
eenen zak of op andere wijze daarvan gemakkelijk afgescheiden, en 
vervolgens doormiddel van eenezeef van de schubben en andere deelen 
der vruchtschillen gezuiverd. In de zon verwarmd of in gesloten va- 
ten aan heeten waterdamp blootgesteld, wordt die stof zoo week, dat 
men haar in rolronde stukken van de grootte van een vingerlid of 
in balletjes van de groötte eener pruim kan kneden, díe vervolgens 
in stukken van palmbladen ingewikkeld worden. — Eene minder goede 
soort wordt door uitkoken der gekneusde vruchten verkregen, en 
komt niet zelden, met andere harsen vermengd, in ronde stukken 
voor %). — De stammen van dezen rietpabn leveren voortreffelijke 
Rottanstokken. 
__*) De onvermoeide ruMmeurus berigt nog (bl. 118) in een bijvoegsel tot zijn 
belangrijk opstel over het drakenbloed het navolgende: „Anno 1701 heb ik van 
zeker assistent, dewelke langen tijd de opzicht over den handel van Sanguíis 
Draconis op Palembang gehad heeft, het navolgende verstaan, welk in 't voor- 
gaande niet aangehaald werd. — Dezelve bevestigt dat het S. D. wel van eene 
soorte van Rottang komt, zoo als mij die voor dezen van den Heer st. MAR- 
TYN toegezonden is: maar hij wist mij te berichten, dat de rijpe vruchten, af- 
gevallen zijnde, den stam nooit andere vruchten draagt, en dat dezelve van de 
bovenlanders bijeen verzameld werden, tot tijd en wijle zij eene goede quanti- 
teyt bij malkanderen hebben, welke dan in een rijst of ander blok fijngestampt 
zijnde, wordt de schil of bast zooveel doenlijk daaruit gezift. ’t Overblijfsel, 
dat goed S. D. is, werd in de son op een matje, ten dien einde daartoe ge- 
maakt, gelegt, door welkers warmte het zich tot eene leenige substantie be- 
geeft, en door haar, te weten de bovenlanders, tot ronde koeken gekneet werd, 
in de grootte van een Pienang, iets meer en min, ‘tgeen zoodanig van die lie- 
den naar Palembang afgebragt en verhandeld werd, en voor dezen zoodanig 
naar Batavia en verder naar ‘t vaderland gezonden is. — Doch doordien aan 
de Oost-Indische Compagnie naderhand door de ondervinding geleert is, dat 
den Inlander en Chinees daarmede begon te morssen, en met wasch of ander 
stof te vervalschen, heeft de Ed. Compagnie zulks niet anders willen ontvan- 
gen, als bij kleine stukjes, de lengte ruym een lid van een vinger en de dikte 
van een duym hebbende, ’twelk op de volgende wijze toegaat: Men neemt een 
groote koperen of ijzeren pan, die een derde vol water werd gedaan, en op 't 
vur gezet, dan doet men cen Rottang-matje in de pan, dat dezelve daar net 
in komt te sluyten, doch zoo, dat 3 ù 4 vingeren breed boven ’t water blijft, 
waarin dan het drakenbloed gelegt, en digt toe gedekt werd, dater geen waa- 
sem kan uytkomen. Wanneer dan ’t water aan ’t kooken raakt, werden de voor= 
Flora van Ned. Indië, III. oe 
