105 



manibus plane dimittamus: Verum cum res non amplins sit integra, 

 neque periculum Statihus Nostris impendens imaginarium dici possit, 

 sed reapse, atque in effectu Se saepius ostenderit; Cumque non ver- 

 bis, sed armis, alijsque hostilibus actionibus, terra, marique laesi si- 

 mus; ignoscat Ser 1 V" quod eiusmodi, de Securitate Nostra, cautio- 

 nes admittere non possimus, Nobisque ultra verba laesis hoc modo 

 satisfieri nequeat, sed arma, quae necessaria, et lusta induimus, eous- 

 que tenere Nobis decretum sit, donec vel eå via Securitati, et digni- 

 tati Nostrae, satis fuerit prospectum; vel iustus metus, realeque immi- 

 nens discrimen, nec non laesiones, et injuriae reales Nobis illatae, 

 reali, ac sufficienti cautione, realique satisfactione pensentur: Cuius 

 aequissimi, et constantis propositi ergo, quicquid Nobis contigerit, rem 

 totam Divinae bonitati, causaeque aequitati commendantes, exspectare 

 non recusamus. Interim vero, si Ser tas V ra existimauerit, potius Or- 

 bis Christiani navem, iamdiu bellorum decumanis fluctibus vehementer 

 quassatam, in optatissimum almae pacis portum deducendam, quam 

 procelloso armorum, contentionumque mari, amplius comittendum esse, 

 eoque nomine ad tractatum vlteriorem inclinaverit; nequaquam a tam 

 salutari ac pio proposito Nos alienos före, animadvertet. Et quam 

 primum Ser tas V' a eo Se adduci passa fuerit, ut Principes , et Respub- 

 licas Germaniae, respective, Adfines, Consanguineos, Amicos et Vici- 

 nos Nostros charissimos, in pristinum statum? qualis ille fuerat, ante- 

 quam bellum hoc Germanicum gliscere coepit, ita restitutos videamus, 

 ut iustå Securitate Status Nostri imposterum frui, mutuaque amicitia 

 et confidentia inter Regnum Nostrum, et hosce populos iterum revi- 

 rescere possint: Deinde, ut cernere atque experiri liceat, insvetas clas- 

 sium, armorumque in hisce oris praeparationes, quae partim jure No- 

 bis suspectae, partim nullatenus ferendae ob maris Baltbici ad Nos 

 spectantem tutelam, cessasse, Injuriarumque Nobis illatarum, nec non 

 impendiorum, quae haud exigua, ad lianc Nostri defensionem, facere 

 coacti sutnus, condignam rationem haberi; Non citius utique haec, a 

 parte Ser lis V rae impleta quisquam videbit, quam reipsa, et factis Nos 

 ostendisse comperiet, eo Nos maxime inclinare, ut non minus cum 

 Ser te V r , quam reliquis Vicinis Nostris, amicitiam illibatam conser- 

 vare, et mutuå confidentia redintegratå, omnique alio certamine sepo- 

 sito, sola benevolentiå, nec non qnibusvis alijs officiorum generibus 

 cum Eadem certare quam maxime cupiamus. Quo rerum statu etiam, 

 vix occasionem daremus, ut aliquis jure conqueri posset, Nos aliena 

 nimis curare: Sicuti enim alienis Nos immiscere, minime svevimus, ubi 

 non alienis Nostra ita immixta, ut haec illa involvant; totoque hoc 



