2 AKCHIVOS DO MUSEU NACIONAL 



Monandría. Monogijnia, 

 3. /^Ipinia. 



1. A. rarxinom. A. foliis oblongis. (Tab. 3." T. 1.) 

 â. A. huiiiilis. A. foliis lanceolatis. (Tab. 4/ T. 1.) 



OBSERVATIONES. 



Nullam de A. humili Cl. Lin. raeutioiiem fecit; Cl. Aublelius sub eodem 

 triviali nomine descripsit ; sed characterem specificum in multi cauli (si rite 

 recordor) coiistituere fecil, quod saii* ralioni congruere non videtiir, cum 

 racemosa etiam multi cauUs sit. 



Elsi Cl. Rottboel dicat A. nostram ad Amomi genus pertinêre, cum Amo- 

 mum nostro climate non floreai, occasionem non habui florem inspiciendi, si 

 idem, ac A. forel. Idcirco h»c qiuestio aliis solvenda relida manet. Certo certius 

 uti in Amomo qualitas acris, eliamque fragans, Alpinia- bumilis radiei altius 

 inhffiret. 



Indigenaí nomen Pacoseróca ad distinctionem Pacó-caatinga imposuêre, 

 quod hodie aliqiia corruptione, id est, — Pacó-bá tenet. Fructus ejus contusus 

 cum mali citrei sueco perniixtus colorem nigrum prtebet. 



Mensibus calidis flurel: ar, viarilimis, cl medite rraneis habitat: solam Im- 



midum amat. 



4L. Cufcunia. 



I . C. lom/a. 



OBSERVATIOAÊS. 



Nostro climate florêre renuit. Hortis ejusdem cultura baud infrequens 

 est; per radicum stolones propagatur ; quamplurimosque usus pnebet ; hoc 

 est, coquinarii, qui croceo indigent, ea colore croceo dapes inficiunt, quibus 

 quoddam aroma pallato non ingratum addit. Mediei celebri suo qui pro quo 

 croceo sufficiunt. Tinctorii coria depingunt. 



^. Coatus. 



1. C. ambicus. (Tab. 5." T. 1.) 



OBSERVATIONES. 



Hujus gcneris três varietates extare comperi; C. flore alba, nectario flaves- 

 cente satis odorífero ; 2. C. flore imarnat o, hoc est, dilúte coccineo inodoro : 3. 

 C. cauUe, foliisque vilosis. 



