— 30 — 



iticiso-denlalis, illa sed mimitissin.a Sorbi referentibus, sepaüs lursutis nee ul in R. pedato venusis". (Ex 

 descr. autor.) 



„Nippoii; propt' Nara, 16. mai 1899, no 3187 (Faurie)." 



27. R. Pyi Leveille in Fedde Repert. VI, p. Hl (1908). 



Hanc planlam „e grege R. saxaülis" autor „foliis sublus niveis et 7 foliolalis" distmxil. E descrip- 



tiüiio affinilas dubia videlur. 



Descriplio auloris: „Humilis? aculeatus, aculeis recurvis; caules glabri: folia 7-foliolata, ramis 

 8—12 cm longis longiora, rliachide elongata, aculeata, parce villosa; foliola sessilia, impari breviler petiolato, 

 ovata, pulchre et argute dentala, supra glabra, laete viridia, subtus incano-tomentosa; flores corymbosi 

 (corymbis 2— 12-floris), parvi; calyx tomentoso-niveus intus et extus; sepala acuminata, petalis rotundatis 

 longiora; stamina curla, .stylis breviora, glabra; styli glabri." 



Viinnan. Täler von Tchong-Chan; gesammelt von Ducloux. 



Subgen. VI. ()n>l)atus. 



Fockc in Engler Nat. Pflanzenf. IIl, 3, p. 31 (1888). 



Quoad verinun ,,Orobatns" , utraquo forma ,,oreo'" et ,,oro" in vocabulis compositis classieis uccurril. 



Excl. genus Oreobatus Rydbg. 



Frutices sarmentosi, aculeati, reptantes vel scandentes, rarius, ut videtur, dumosi. Folia simplicia 

 vol ternata (in R. Mandonii nonnuUa quinata). Stipulae latae, foliaceae, saepe dentatae, parti infimae 

 petiolorum adnatae et in caulem decurrentes vel omnino liberae (caidinae), sero (saepissime post folia) deci- 

 duae. Flores solitarii vel pauci, vel in infloreseentias laxas interruptas dispositi, mediocres vel ampli; 

 cupula pelviformis, saepe setoso-aculeolata ; sepala inaequalia, externa saepe apice fissa; petala semper 

 fere rosea vel purpuroa; fructus sat magni, sed vix sapidi, interdum exsucci, inlerne cavi et a gynophoro 

 verosimile vulgo dcliqucscente secedentes, e carpellis cohaerentibus mim.erosis, saepissime albo-villosis 

 compositi. An vero talis fructuum fabrica in omnibus speciebus eadem sit, dubium est. 



Species unica Philippinensis est, aliae omnes Auslro-americanae, Aiidium Iropiearum incolae, o 

 rcgione montana (1200 — 3800 m) usque ad alpinam ascendentes. Utia earum islbrnum Iransgredilnr et 

 in montibus Costaricae indigena est, nuUa, quoad hodie notum est, lerritorium Chilense inlral. 



C n s p e c t u s s p e c i e r u m. 

 A. Folia simplicia. 

 I. Slii)ulae petiolis aeijiiilongae vol longiores- 



Glanduliferus; folia coriacea R- loxensis. 



II. Stipulae peliolis folidnim aduliorum mullo breviores. 

 a) Flores solitai'ü vel pauci dislantes. 



1. Folia subtus glabriuscula. 



Folia coriacea, superficialiter serrata R- coriacens. 



Folia membranacea, inaequaliter et subinciso-serrata R- glabratus, 



simplicifolius. 



2. Folia molliler pilosa, subtus tomenlosa. 



Folia oblonga, saepe prope basin triloba R- acanthnphyllos. 



