— 207 — 



260. R. schizostylus Leveille in Fedde Repert. V p. 280 (1908). 



Descriptio autoris: 



„Rami rubescentes, glabri, aculeati; folia 3-foliolata; foliola orbicularia, impari majore et remoto; 

 paria siibsessilia, supra glabra, subtus cinerea et in nervis tantum et margine hirta, pilis appressis albis; 

 flores in racemos foliatos refractos vel divaricatos dispositi; pedunculi bracteati, foliorum petiolis 

 longiores, aculeati; sepalaparce aculeolata, pubescentia et acuminata, intus tomento.sa in acumen nigrum 

 et glabrum producta; stamina brevia; styli liberi, glabri, staminibus duplo longiores, stigmate bifido. 



Corea: Quelpaert, julio 1907 no. 1590 (U. Faurie)." 



2(il. R. idaeus L. Spec. pl. ed. 1 p. 192 (1753), ed. 3, 1 706. - Wh. et Nees Rub. Germ. p. 107 

 tab. 47. 



R. idaeus omnium fere autorum, inclusis varietatibus vel subspeciebus multis, quae a nonnullis 

 autoribus sub nominibus specificis propriis segregalae sunt. 



Species collectiva est, cujus subspecies et varietates in multis regionibus constantes esse videntur, 

 sed in aliis in formas intermedias et dubias abeunt. Praecipue aciculorum copia, sed aliae quoque notac 

 in hujus speciei subspeciebus valde variabiles sunt, ita ut descriptio formae typicae Europaeae melius 

 conspectui subspecierum antecedat. 



R. idaeus L. subsp. vulgatus Arrhon. Rub. Suec. Monogr. p. 12 (1839). 



Plantarum germinantium caules erecti, siniplices, cum petiolis crebre acicuiati; folia prima 

 (fere quinque) simplicia, sequentia ternata, foliolis subtus albidis. Plantarum adultarum radix ramos 

 longe repentcs, hinc inde turioniferos emittens. Caules (turiones) biennes, erecti, simplices vel superne 

 parce ramosi, vulgo fere 1,0 — 1,5 m alti, apice nutantes, tereles, pruinosi; illi, qui adventitii e radicibus 

 rej)enlibus oiiuntur, dense acicuiati, illi, ([ui e caudicibus vetustis enati sunt, saepissime fundo dense 

 acicuiati vel aculcolali, in media parle laeves, inermes vel subinermes, apice vero autumnali tenqjore 

 ])arce vel crebre aculeolato-scabri. Folia plurima autumno mox decidua, vulgo ternata et pinnato- 

 quinata, in caulibus validis saepe nonnulla digitato-pinnato-septenata, rarius singula digitato-quinata 

 occurrunt; in nonnullis fruticibus pinnato-septenata cpioque reperiuntur. Petioli glabri vel pubescentes, 

 supra inconspicue sulcati, fundo stipulis parvis lincaribus instructi. Foliola membranacea, inaequaliter 

 argute serrata, sujjra pilis simplicibus et parvis stellulatis immixtis pubescentia, subtus cano- vel saepius 

 albo-tomenlosa; terminale longe peliolulatum, ovatum, vel cordato-ovatuni, interdum ovato-lanceo- 

 latum, acutum vel acuminalum; lateralia subsessilia, oblique elliptica. 



Rami fertiles e caule anni praecedentis, raro ex annotino enati, superiores et intermedii breves, 

 infimi interdum elongati; folia illis turionum similia, suprema vero simplicia; aculeoli in ramis, pedunculis 

 et petiolis \ulgo sparsi vel rari. Inflorescentia e racemo saepe paucifloro terminali et pedunculis vel 

 racemulis distantibus axillaribus paucis composita, saepissime sat laxa; flores parum conspicui, vulgo 

 nutantes. Calyces externe pubescentes, sepalis lanceolatis, post anthesin patulis, in fructu maturo laxe 

 reflexis; petala spatulata, sepalis breviora, recta vel potius, cpuini flores nutent, stylis parallela et fere 

 aequilonga, demum patentia, alba; stamina fere uniseriata, recta, i. e. stylis parallela, ita ut disci pars 

 inter stamina et carpella videri possit; filamenta alba; styli tenues, lineares, albi; carpella stellulato- 

 tomentosa; fructus maturi e drupeolis multis puberulis, rubris (raro flavis), cohaerentibus compositi, 

 a gynoplioro conico sicco facile secedentes, sapidissimi. 



In ramis e caulium parte infimä enatis inflorescentia decomposita, foliosa, laxa esse solet, pedun- 

 culis elongatis. Interdum caules annui exeunte aestate floriferi et fructiferi occurrunt, in quibus ramuli 

 axillares vario modo partiti flores progignunt. Tales plantae nomine var. seniper/loreiilis in iiorlis 

 coluntur. 



Glandulae stipitatae in omnibus R. idaei vulgati formis omnino deesse videntur, aciculorum, acu- 

 leorum et pilorum copia vero valde variabilis est. Occurrunt plantae, in quibus aculei pedunculorum 

 sat robusti et frecpientes sunt. Inflorescentiae haud raro in uno eodemciue frutice valde diversae evadunt. 



